ΤΟ ΔΕΞΙ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΑΝ(ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ)

Το τελευταίο χρονικό διάστημα παρατηρείται μία απότομη στροφή της ελληνικής κοινωνίας προς ακροδεξιές ιδεολογίες και αντιλήψεις, η οποία αποτυπώνεται στην αύξηση των ψηφοφόρων  της Χρυσής Αυγής. Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατες δημοσκοπήσεις, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν από τη Marc, η Χρυσή Αυγή εμφανίζεται ως τρίτο κόμμα στις προτιμήσεις των Ελλήνων ψηφοφόρων με ποσοστό 9,6%. Το κύριο ερώτημα όμως είναι, πώς ένα κόμμα που συγκέντρωνε ποσοστά της τάξης του 0.29% μέχρι και τις εκλογές του 2009, εκτοξεύτηκε τόσο ψηλά στις δύο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις.

Η δράση της Χρυσής Αυγής είναι λίγο έως πολύ γνωστή. Πρόκειται για μια ομάδα τραμπούκων, η οποία με το πρόσχημα της εθνικής κάθαρσης και της σωτηρίας του έθνους, καταδιώκει και ξυλοκοπά μετανάστες, ομοφυλόφιλους και γενικότερα ανθρώπους που ξεφεύγουν από το ‘κανονικό’. Πρόκειται για μια ομάδα της οποίας τα μέλη ασπάζονται τις ιδέες του ναζισμού, καθώς ο ίδιος ο γενικός γραμματέας της Χρυσής Αυγής αρεσκόταν κατά τη διάρκεια της θητείας του στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας να χαιρετά ναζιστικά τα υπόλοιπα μέλη. Πρόκειται όμως επίσης για ένα κόμμα το οποίο αυτή τη στιγμή κατέχει 18 έδρες στο ελληνικό κοινοβούλιο.

Προφανώς, δεν κατακλύστηκε η χώρα με ακροδεξιούς νεοναζί μέσα σε τρία χρόνια, ούτε φυσικά αποφάσισε η Χρυσή Αυγή να προσαρμόσει τις ιδέες της. Κάτι άλλο συνέβη. Κι αυτό δεν είναι παρά η ανικανότητα και η δειλία του Έλληνα ψηφοφόρου να αναγνωρίσει το μερίδιο ευθύνης που φέρει για την σημερινή οικονομική και κοινωνική κατάσταση. Έτσι επιλέγει την εύκολη λύση να επιρρίψει όλες τις ευθύνες στους μετανάστες ‘που έκλεψαν από τους Έλληνες όλες τις δουλειές’ και να ψηφίσει ένα κόμμα που ‘θα καθαρίσει’. Γιατί άλλωστε είναι γνωστό πως ο Έλληνας ανέκαθεν ήταν πρόθυμος να δουλέψει στις οικοδομές και στα χωράφια και ήρθαν τώρα στα καλά καθούμενα αυτοί οι ξένοι να του φάνε τη δουλειά. Η Χρυσή Αυγή, αν και φαινομενικά θα μπορούσε  να πει κανείς πως είναι αντισυστημικό κόμμα λόγω της ακραίας ιδεολογίας που εκφράζει, στη πραγματικότητα είναι μέρος του συστήματος και μάλιστα ζωτικό, γιατί προσφέρει το τέλειο άλλοθι στη μέση αστική τάξη, στους ‘έντιμους ανθρώπους’ και στους ‘καλούς οικογενειάρχες’ να αποποιηθούν των ευθυνών τους και να κοιμούνται ήσυχοι και γαλήνιοι το βράδυ. Έτσι, δεν υπάρχει ο παραμικρός κίνδυνος για ανατροπή του πολιτικού σκηνικού και εξασφαλίζεται η διαιώνιση της υπάρχουσας κατάστασης.

Σημαντικός επίσης είναι ο ρόλος που διαδραμάτισαν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Ναι,  ξέρω τα ‘συστημικά’ κανάλια χτύπησαν ανελέητα την αντιδραστική Χρυσή Αυγή. Και πράγματι έτσι μοιάζει να είναι, αλλά η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Αν παρακολουθήσει κανείς προσεκτικά τις συνεντεύξεις που παίρνουν οι δημοσιογράφοι από μέλη της Χρυσής Αυγής θα παρατηρήσει ότι ποτέ δεν εστιάζουν σε καίρια θέματα, όπως η στάση που θα κρατήσει απέναντι στην οικονομική κρίση, και δίνουν περισσότερο βάρος σε θέματα που αφορούν την γενικότερη ιδεολογία της, τις σχέσεις της με το Χίτλερ και φυσικά  το μεταναστευτικό. Με αυτόν τον τρόπο οι πολίτες, όχι μόνο δεν ενημερώνονται για τις αληθινές θέσεις της Χρυσής Αυγής, αλλά παράλληλα δεν αντιλαμβάνονται πως η βία που ασκείται από τα μέλη της είναι γενική και όχι μόνο προς τους μετανάστες. Σήμερα στρέφονται κατά των μεταναστών, αύριο ποιος ξέρει…

Κλείνοντας, θα ήθελα να αναφέρω πως στις τελευταίες εκλογές το 11,5% των νέων  ψηφοφόρων μεταξύ 18 και 24 ετών ψήφισε Χρυσή Αυγή. Απλά τροφή για σκέψη…

Advertisements

3 thoughts on “ΤΟ ΔΕΞΙ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΑΝ(ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ)”

  1. Μπράβο chimay..Πολύ ωραίο άρθρο..Καλή αρχή σου εύχομαι!

    ΥΓ
    Δεν ξεχνάμε ποτέ, η ιστορία είναι πρόσφατη και οι μνήμες παραμένουν ακόμη νωπές.
    Άλλωστε αν το ανεχτούμε αυτό τα παιδιά μας θα είναι οι επόμενοι…

  2. Αρχικά να σε συγχαρώ για το άρθρο σου. Είναι πολύ ωραία γραμμένο και τα επιχειρήματα σου είναι ανεπτυγμένα με άρτιο τρόπο.

    Το πρώτο σου επιχείρημα είναι όντως έγκυρο και καλά κάνεις και έχεις θάρρος να το αναφέρεις. Ένα πολύ μεγάλο μερίδιο της ευθύνης για την πολιτικο-οικονομική μας κατάσταση σίγουρα οφείλεται στην ανευθυνότητα του μέσου Έλληνα. Δεν είναι ωραίο συμπέρασμα, αλλά η εθελοτυφλία δεν έχει κάτι μακροχρόνιο να μας προσφέρει.

    Δεν μπορώ να συμφωνήσω πλήρως με το δεύτερο, όμως. Ναι μεν η Χρυσή Αυγή είναι ένα κόμμα καθαρά λαϊκιστικό και αντιδραστικό, άρα και βασίζεται στην μειωμένη ευφυΐα της μάζας. Αν όμως δεν υπήρχε αυτή η φιλοσοφία της μάζας και υπήρχε βασική παιδεία (που μαθαίνεται απ’το σπίτι, ή έστω απ’το σχολείο, και δεν έχει να κάνει τίποτε με τα πτυχία) ανάμεσα στους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής, δεν θα την ψήφιζαν ούτε μια, πόσο μάλλον 2 φορές, αν όχι για ιδεολογικούς ή λογικούς λόγους, από απλή γνώση της ιστορίας.

    Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι δεν αρκεί να προβληθεί η Χρυσή Αυγή πέρα απ’το εξτρεμιστικό, νεοναζιστικό κάλυμμα της, ώστε να φανούν οι τελείως άκυρες πολιτικές της στα καθημερινά θέματα… Όταν κάποιος ψηφίζει Χ.Α για “να καθαρίσει ο τόπος” (η συχνότητα της χρήσης αυτής της φράσης είναι τραγική…) ή για να μουτζώσει το κατεστημένο (αν και δυστυχώς πολλές φορές το κατεστημένο στην Δημοκρατία πηγάζει αποκλειστικά απ’τον λαό), δεν νομίζω ότι θα τον πολυενδιαφέρει πχ το ποσοστό των βουλευτών της Χ.Α που δεν μπορούν να ορίσουν ή να εξηγήσουν πως μεταβάλλεται το εθνικό ακαθόριστο προϊόν.

    Ας καταλάβουμε κάτι. Βάλαμε χούλιγκανς στη Βουλή. Όχι απλούς χούλιγκανς. Επιλέξαμε κόσμο που κρίνει την ανθρωπότητα ανάλογα με την απόχρωση του δέρματος της, χωρίζει τον κόσμο σε φυλές και δη αρνείται να τις εξισώσει, που καθορίζει την αξία του ανθρώπου ανάλογα με το τι κάνει στο κρεβάτι του… Η μετριοπάθεια πρέπει να έχει τα σωστά όρια της, υπάρχει ένα κάποιο σημείο από το οποίο και μετά πρέπει να σταματήσεις την ανοχή.

    Και ποιο αποτελεί το τέλος της ανοχής;

    Αν ζούμε σε μια κοινωνία της οποίας η νορματιβιστική ηθική επιτρέπει τον ξυλοδαρμό ενός ανθρώπου με βάση την ποσότητα μελανίνης στο δέρμα του, τότε προφανώς το έχουμε περάσει αυτό το σημείο κατά πολλού. Έχουμε την υποχρέωση να επιθετόμαστε (διαλογικά) σε τέτοιες πεποιθήσεις, να αντιδράμε στην διακινδύνευση της ζωής κάποιου ανθρώπου και τέλος την ‘αστυνόμευση’ από ανθρώπους που δεν έχουν κανένα δικαίωμα να αστυνομεύουν.

    Αν 10% των Ελλήνων (πόσες διμοιρίες είπαμε ότι είναι;) ψηφίζουν σύμφωνα με το “δίκαιο” της πυγμής και την λογική της μάζας, καλό θα είναι να συντρίψουμε την μαζοποίηση, να αναγκάσουμε τον κόσμο να απαντήσει στην κριτική των πολιτικών του ιδεών. Και έστω αν αυτό δεν επιτευχθεί, να δούμε τι θα πάει η μάζα να ψηφίσει όταν όλοι τους κράζουν κάθε φορά που επαναλαμβάνουν ιδέες που είναι άξιες του “Ο Αγών Μου”.

  3. Πολύ ωραίο άρθρο…λες τα πράγματα με το όνομά τους και φτάνεις στο βάθος, στην ουσία…στρέφοντας την προσοχή σε σημεία που δύσκολα κανείς θα μπορούσε να αντιληφθεί…
    Το παιχνίδι του τίτλου…κάθε φορά που το σκέφτομαι μου φαίνεται όλο και πιο έξυπνο…!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s