ΑΝΕΡΓΙΑ: Η ΜΑΣΤΙΓΑ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ

 Η ανεργία είναι το φαινόμενο κατά το οποίο το μέγεθος του εν δυνάμει εργατικού δυναμικού είναι μεγαλύτερο από αυτό που χρειάζεται για να καλύψει τις εργασιακές ανάγκες της αγοράς. Στην χώρα μας, τα ποσοστά της ανεργίας καλπάζουν με τρομακτικό ρυθμό, ιδιαίτερα στους νέους, καθώς σύμφωνα με έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ τον περασμένο Αύγουστο η ανεργία των νέων μεταξύ 25 και 34 ετών έφτασε το 32,9%. Τα ερωτήματα που προκύπτουν από αυτήν τη διαπίστωση είναι αφενός η διερεύνηση των αιτιών που οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση και αφετέρου ο τρόπος με τον οποίο αντιδρούν οι νέοι στη νέα τάξη πραγμάτων.

 

 Τα αίτια μπορούν να εντοπιστούν σχετικά εύκολα. Το στοιχείο που έπαιξε καθοριστικό ρόλο είναι η οικονομική κρίση που έχει ξεσπάσει, οι επιπτώσεις της οποίας έγιναν αισθητές στη χώρα μας το 2008. Η οικονομική ύφεση οδήγησε τους επιχειρηματίες σε αναγκαστική περικοπή των εξόδων τους, προκειμένου να αποφύγουν την πτώχευση με αποτέλεσμα την απόλυση σημαντικού μέρους του προσωπικού, ενώ πολλές επιχειρήσεις δεν άντεξαν και διέκοψαν οριστικά τη λειτουργία τους. Συνολικά 90.000 επιχειρήσεις έβαλαν λουκέτο το χρονικό διάστημα 2008-2011. Παράλληλα, πολλές επιχειρήσεις, κυρίως στη βόρεια Ελλάδα, μετακομίζουν σε άλλες χώρες, όπως η Βουλγαρία και τα Σκόπια, με πολύ χαμηλότερο εργατικό κόστος, αφήνοντας πίσω τους χιλιάδες άνεργους εργαζομένους  Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Coca Cola 3Ε στη Θεσσαλονίκη η οποία φερόταν να σχεδιάζει τη μετακίνησή της στη γειτονική χώρα σε απόσταση μόλις 25 λεπτών από τα σύνορα, προκαλώντας φυσικά τις αντιδράσεις των εργαζομένων. Τελικά, η εταιρία μεταφέρθηκε στην Βουλγαρία. Επίσης, πολλές εταιρίες μεταφέρουν τις έδρες τους σε άλλες χώρες, όπως η ΦΑΓΕ η οποία εγκαταστάθηκε στο Λουξεμβούργο και η Coca Cola 3Ε στην Ελβετία. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι διαγράφονται οι μετοχές των εταιριών από το χρηματιστήριο της Ελλάδας.

 

Και η κυβέρνηση…τσίου. Μπροστά σε αυτό το τεράστιο πρόβλημα αδρανεί και αδιαφορεί. Βλέπετε, έχει πιο σημαντικά προβλήματα να ασχοληθεί όπως η καταβολή της επόμενης δόσης, η οποία απαιτεί πρόσθετα μέτρα, τα οποία θα βαθύνουν ακόμα περισσότερο την κρίση και θα μειώσουν την ανάπτυξη και θα οδηγήσουν την ανεργία στα ύψη. Την ώρα που όλοι οι οικονομολόγοι βεβαιώνουν πως αυτά τα μέτρα το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να χειροτερεύσουν την κατάσταση (όπως και το ίδιο το ΔΝΤ!), οι ιθύνοντες θριαμβολογούν για τα κατορθώματά τους. Παράλληλα, φροντίζουν να εξαλείψουν κάθε πιθανό ενδεχόμενο ανάπτυξης. Έτσι, ‘χτυπάνε’ την δημόσια παιδεία, η οποία έχει χάσει οριστικά και αμετάκλητα τον δωρεάν της χαρακτήρα όσον άφορα τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ενώ τώρα απειλείται και η ανώτερη και ανώτατη εκπαίδευση, αφού ενισχύονται οι φήμες περί καταβολής χρημάτων για την απόκτηση συγγραμμάτων, αλλά και για την ολοκλήρωση των σπουδών. Επίσης, δεν παραλείπουν να γονατίσουν και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, με την συνεχή αύξηση του ΦΠΑ. Αποτέλεσμα; 4000 λουκέτα στον χώρο εστίασης και 30.000 χαμένες θέσεις εργασίας.

 

Η αντίδραση των νέων σε αυτήν την κατάσταση είναι μάλλον αναμενόμενη. Η συντριπτική πλειοψηφία έχει ήδη αποφασίσει πως θα δουλέψει στο εξωτερικό όπου η κατάσταση είναι κάπως καλύτερη. Εξ ου και το αποτέλεσμα της έρευνας της Κάπα Research η οποία δείχνει ότι εφτά στους δέκα Έλληνες απόφοιτους επιθυμούν να δουλέψουν στο εξωτερικό. Η διαπίστωση αυτή είναι κάτι παραπάνω από τραγική, καθώς οι μόνοι άνθρωποι που μπορούν με τις ικανότητές και τις γνώσεις τους να αλλάξουν την κατάσταση, φεύγουν να προσφέρουν αλλού τις υπηρεσίες τους. Και καλά κάνουν, αφού στη χώρα μας το υπάρχον σύστημα δεν θα τους επιτρέψει να αλλάξουν την τόσο καλά ριζωμένη τάξη πραγμάτων.

 

Ταυτόχρονα, παρατηρείται ότι μεγάλη μερίδα των φοιτητών επιδιώκει να ολοκληρώσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα τις σπουδές του προκειμένου είτε να ενταχθούν στην αγορά εργασίας, είτε να συνεχίσουν μεταπτυχιακές σπουδές, ώστε να αυξήσουν τα τυπικά τους προσόντα. Θα μπορούσε να πει κανείς πως αυτό είναι ένα θετικό στοιχείο μιας και οι φοιτητές ασχολούνται περισσότερο με τη σχολή τους, όμως δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα. Η ενασχόληση αυτή πηγάζει από την πίεση και τον φόβο της μελλοντικής ανεργίας και όχι τόσο από καθαρό ενδιαφέρον για το αντικείμενο της σχολής. Επομένως, πρόκειται για μια αγγαρεία, για ένα καψόνι που επέβαλε στους νέους η σύγχρονη πραγματικότητα.

 

Κλείνοντας, θα ήθελα να αναφέρω τις προβλέψεις για το 2013, σύμφωνα με τις οποίες η ανεργία θα φτάσει στα επίπεδα της ‘Μεγάλης κρίσης’, της κρίσης που ανέβασε στην εξουσία τον Χίτλερ και πυροδότησε το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Απλά τροφή για σκέψη…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s