ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΑΦΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΑΘΕΙΑ;

Φίλοι μου, εδώ και πάρα πολύ καιρό, ειδικά με τα γεγονότα των τελευταίων μηνών, βλέπουμε την εξαθλίωση ολόκληρων κοινωνικών μαζών. Δυστυχώς, σαν μέλος της φοιτητικής κοινότητας(όχι σαν μέλος κάποιας κομματικής οργάνωσης αυτής) νιώθω να κυριεύει η αηδία σε κάθε πτυχή της ανθρώπινης καλλιέργειας..Και πάλι δυστυχώς, η παρατήρηση ”αγελών” από φοιτητές να μένουν απαθείς, τοποθετώντας ένα αόρατο τζάμι στο μη κρυπτόμενον, καθώς τα εμβάσματα από τους γονείς δεν εκλείπουν(δεν μιλώ για τη δυσπραγία ορισμένων γονέων να στείλουν έστω και τα αναγκαία) πλήττουν όλο και πιο πολύ τον ενθουσιασμό ενός νέου ανθρώπου να ξεφύγει από τη ”σάπια” παράδοση των γονιών του. Και η συστημική παράδοση καλά κρατεί…

 

Και ρωτώ τον καθένα, είτε αυτόν που επιθυμεί να αποτάξει το κοστούμι των γονιών του, είτε αυτόν που γοητευμένος από τα μπράτσα και τα γυμναστήρια θέλγεται στην ιδέα ένταξης σε κάποια νέο-φασιστική οργάνωση, σκορπώντας τον πανικό σε κάθε εκδήλωση κοινωνικής έκφρασης(πάντα ηθικής) του τύπου ”κάτι έχουμε να πούμε, αφήστε μας να το εκφράσουμε”. Φτάνει μόνο να σκεφτούμε πως, ό,τι έχει οργανωθεί με σκοπό την έκφραση, κατά τις πρώιμες αρχές του 21ου αιώνα κατέληξε σε διασκορπισμό τρόμου και επιδείνωση της απογοήτευσης. Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από την καταρράκωση μιας ανθρώπινης νεανικής ψυχής. Ας νιώσουμε επιτέλους άνθρωποι!

 

 

Και προχωρώ στο ερώτημα. Απάθεια ή μετεξέλιξη της ανθρώπινης κοινωνίας, βασισμένη σε ηθικούς κανόνες και με βάσεις άτρωτες; Ένα γενικό ερώτημα εκκίνησης μιας νέας ανθρώπινης ιδεολογίας.
Σκοπός μου δεν είναι να σχηματίσω έναν περίτεχνο λόγο που αρμόζει σε μια ”δήθεν” φιλολογική καλλιέργεια, παρά να προσφέρω(η προσφορά μετράει), όσο αυτό γίνεται, το έναυσμα μιας νεανικής μετεξελιξιακής ιδεολογίας. Αυτήν δεν την ορίζω εγώ, αλλά η βαθύτερη ψυχική ανάγκη κάποιου νέου που θέλει να προχωρήσει, ή μάλλον να διαφύγει από τη σαπίλα της συστημικής οργάνωσης και της ‘αγελοποίησης’ των μαζών..

 

 

Δεν ξέρω κατά πόσο θα φανούν αληθινά αυτά τα λόγια ενός νέου δευτεροετούς σπουδαστή φιλολογίας. Άλλωστε, το ενδιαφέρον μου έγκειται στην παρακίνηση και την προσφορά..Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s