ΕΝΑ ΑΠΟΚΑΘΑΡΜΕΝΟ “ΕΓΩ”

54125-klvlrisisΟ καθένας για το εγώ του. Αυτό το απέραντο εγωτικό εγώ που κλείνεται σε φοβισμένους, παρ’όλα αυτά -ανύπαρκτα- εξωστρεφείς ανθρώπους. Δεν αντέχω, παρά υπομένω την έκπτωση, σαν κάτι πολυτελή καταστήματα(όσα δεν έχουν φαλιρίσει), μαθημένα και επωφελούμενα στην άνεση του -πάλαι ποτέ- υπερκαταναλωτισμού και πλέον να έχουν αναρτήσει, στις βιτρίνες τους, πινακίδες εκποίησης προϊόντων με την ταυτότητα ενός μακρινού και -μακάρι-ανεπίστρεπτου παρελθόντος. Τώρα όμως περιμένω κάτι να αλλάξει, διότι δεν λειτουργώ με τα δεδομένα των επιχειρηματιών που καραδοκούν για πλούτο, αλλά με τις ζωτικές λειτουργίες που καταδιώκουν την επιθυμία έκφρασης και επικοινωνιακής συνδιαλλαγής. Όχι, δεν μου αρέσει να λειτουργώ σε συνθήκες εμπορίου, κάποτε μας άρεσε, πλέον όχι. Κάπου εδώ τίθεται το ερώτημα. Πώς να μετατρέψεις τον ψυχρό -εμπορευματοποιημένο- εσωτερικό σου κόσμο σε αληθινό αίσθημα κύρους του εαυτού σου, όταν πια το παιχνίδι δεν παίζεται σε αλάνες, αλλά σε στάδια κοινωνικού εξευτελισμού και ανέχειας; Πώς θα πεις στον φίλο σου να πάτε για ένα καφέ και να νιώσετε αμέσως τη δύναμη της επικοινωνίας να σας τρυπά; Πώς να επιτύχεις να δημιουργήσεις ήχο από κάποιο όργανο, χωρίς να νιώθεις την αγάπη για αυτό; Ασύνδετα όλα μεταξύ τους, παρ’όλα αυτά κάθε τι χρειάζεται τη φροντίδα για να επικοινωνήσει μαζί σου. Απλά , τι πιο απλό, από το να αφήσουμε στην άκρη την προβολή και τον φωτισμένο κόσμο των ψευτοεπιρροών.

 

Ίσως να μοιάζω παράλογος και ταυτόχρονα συντηρητικός, σε μια κοινωνία που περνιέται για δυνατή και ανεξάρτητη, αλλά συνεχίζει να παίζει κρυφτό και να μην φανερώνει τίποτα, από ότι ήδη τη συμφέρει. Αυτό είναι! Το συμφέρον. Φέρνω δίπλα τις έννοιες ”εγώ” και ”συμφέρον”. Ή μάλλον τι να πω; Ο καθένας ξεχωριστά ας δει ποιος συνειρμός δημιουργείται ανάμεσα σε δύο έννοιες. Ας το σκεφτεί, αλλά δεν χρειάζεται και να κάψει τον εγκέφαλό του. Γιατί να αναλωνόμαστε σε προφανείς καταστάσεις; Άλλωστε, κάποιος που ψάχνει αιτίες κοινωνικής διάβρωσης μπορεί άνετα να συμπεριλάβει και την αναζήτηση περίπλοκων ”solutions” σε απλά ζητήματα. Ανάλωση και κατανάλωση….Πάλι εκεί γυρνάμε.

 

Και πόση τυποποίηση πια; Δεν βαρεθήκαμε; Σήμερα έχω γενέθλια και όλα τα μηνύματα που έλαβα, κυρίως μέσω facebook(ποιος να στείλει στο κινητό;) είχαν την εξής τυποποιημένη μορφή ”Χρόνια πολλά, ό,τι επιθυμείς”..Αλλά δεν νοιάζομαι..Χαίρομαι και για αυτό, γιατί η πλειονότητα χρησιμοποίησε το αναφορικό ”ό,τι” και όχι το ειδικό (ότι)…; Άνθρωποι που δεν γνωρίζονται και όμως επικοινωνούν. Κοινωνική ηλεκτρονική δικτύωση θα το πει κάποιος. Ηλεκτρονική μεν, αλλά όχι και κοινωνική. Τι σημαίνει κοινωνία; Σημαίνει αγάπη, σεβασμός(όχι προς τους μεγαλύτερους και άλλα τέτοια χαζά), ισότητα, χαρά, παιχνίδι, όροι δικαίου και καθετί σχετικό με τη νοητική εξέλιξη. Κυρίως, όμως, για να τα έχεις όλα αυτά πρέπει να υπάρχει ανθρώπινη(το επόμενο στάδιο σεξουαλική) επαφή. Επομένως, αν είναι να ευχηθείς κάτι, πες το κατάματα και αν δεν είναι δυνατόν, τα λόγια σου να είναι γεμάτα από αλήθεια και αγάπη..Αυτά μας λείπουν. Κάποτε υπήρχαν, ίσως και να τα ζήσαμε, ίσως και όχι, αλλά υπήρχαν. Μπήκαμε σε κόσμους αλλοτινούς, ηθελημένα και μη και είναι στο χέρι μας να επανακτήσουμε την αποκαθαρμένη από ψευτιά συνείδηση.

 

Τέλος πάντων, όλα αυτά ακούγονται επαναστατικά και ηχούν ανώφελα στα αυτιά. Άλλωστε πόσοι θα τα διαβάσουν; Εκατό; Διακόσιοι; Τουλάχιστον, ευελπιστώ στην κατανόηση της αλήθειας, τη στιγμή που τα μάτια θα πέφτουν στο κενό των ιδεών. Και δεν θα είναι ιδέες που ασταθούν, αλλά ανθρώπινα ιδεολογήματα που δεν βρήκαν απόκριση στην καταδίκη του μέλλοντος.

Advertisements

2 thoughts on “ΕΝΑ ΑΠΟΚΑΘΑΡΜΕΝΟ “ΕΓΩ””

  1. Καλογραμμένο, αλλά πολύ απαισιόδοξο. Κοινωνίες αγγέλων ποτέ δεν υπήρχαν και μάλλον δεν θα υπάρξουν, όμως την αγάπη και την αλήθεια αν τις ζητάς πραγματικά θα τις βρεις. Έχουν αλλάξει οι συνήθειες, ο τρόπος ζωής, η τεχνολογία, όμως η ανθρώπινη φύση, αιώνες τώρα είναι η ίδια.

    1. Γεια σας και σας ευχαριστώ που ανοίγουμε έναν εποικοδομητικό διάλογο.Στο άρθρο δεν παρουσιάζεται, αποκλειστικά, η απαισιοδοξία του παρόντος και του μέλλοντος,παρά η ανυπαρξία,έστω και της στοιχειώδους επικοινωνίας.Η ανθρωπιά και το πνεύμα θα πρέπει να μας ενδιαφέρει.Αυτά προάγουν τη συνέχιση του μέλλοντος.Το κείμενο είναι γραμμένο καθαρά εμπειρικά,χωρίς ψευδείς αλλοιώσεις.Άλλωστε μέσα από τη γραφή μπορεί να διαφανεί και ο χαρακτήρας του ανθρώπου και θεωρώ πως βρισκόμαστε σε λάθος κατεύθυνση.Όσον αφορά την αγάπη και την αλήθεια που δύνασαι να τις βρεις,συμφωνώ απόλυτα.Ωστόσο μιλάω για τον απανθρωπισμό της κοινωνίας μέσα από διάφορες αιτίες.Η εξαίρεση πάντοτε υπάρχει μέσα σε έναν -ακανόνιστο(σημερινή κατάπτωση κοινωνίας)- κανόνα..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s