ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ

”Βλάχος στο όνομα, βλάχος και στην καταγωγή” είχα ακούσει εκείνη την ηλιόλουστη μέρα από ένα δωδεκάχρονο- δεν ήταν παραπάνω – στο γήπεδο της ομάδας της πόλης μου. Και η φρικιαστική συνέχεια; Ο πατέρας του να τον επιβραβεύει με τα λόγια ”Πες τα αγόρι μου”. Θα μπορούσε να τελειώσει εδώ, πολύ απλά, το κείμενο, θέτοντας ο καθένας εαυτός το δικό του ερώτημα. Oποιοσδήποτε είναι δυνατό να προσεγγίσει το ”αποτρόπαιο”, άλλος να το επιβραβεύσει, άλλος να το κατακρίνει (είτε παθητικά είτε ενεργητικά) και άλλος να μείνει άπραγος στο παθογενές φαινόμενο. Ωστόσο, η προσωπική μου εστίαση θα ήθελα να είναι κοινωνιολογική-όσο ασαφής και γενική μπορεί να θεωρηθεί αυτή η έννοια. Με λίγα λόγια, μένω άπραγος, με τη φωνή της συνείδησης να χτυπά μέσα μου και το αντίκρισμα να αντανακλάται στο τζάμι της ανούσιας παίδευσης. Κύκλος δηλαδή, που θα θάψει ακόμα μια ουτοπία αλλαγής στην ψευτομοντερνοποιημένη κοινωνία.

 

Και ποια είναι αυτή η αλλαγή; Η αναγνώριση της ταυτότητάς μας. Ποιος νέος, πόσο μάλλον παιδί, γνωρίζει από πού προέρχεται; Αν αυτό το δωδεκάχρονο παιδί αυτή τη στιγμή, πηγαίνει με τον πατέρα του στο γήπεδο και υβρεολογεί σε κάτι που του είναι άγνωστο, μεθαύριο ενδέχεται να ενταχθεί στις ιδεολογίες ορισμένων εκθαμβωτικών σωματολογικών ”προτύπων” του. Και αυτές οι ιδέες άγνωστες θα είναι. Εξάλλου ποιο φρικιαστικό γεγονός εμπεριέχει γνώση; Αν ήταν γνωστό θα το αποφεύγαμε. Και σε αυτό το σημείο θα μπορούσε να αντιταχθεί κάποιος ”Ποιος ορίζει το καλό και το κακό;” Κάτι καλό λοιπόν, στο μπουρδέλο που ζούμε, είναι αυτό που προέρχεται από τον άνθρωπο με τη θέληση να προάγει κάτι σωστό και δημιουργικό που θα μείνει ως κληροδότημα στον επόμενο. Το κακό δεν χρειάζεται να επισημανθεί, ή μάλλον χρειάζεται;

 

Και βέβαια χρειάζεται καθώς υπάρχει η άγνοια. Να λοιπόν, το παράδειγμα με το δωδεκάχρονο παιδί. Πόση δόση άγνοιας στην πληγωμένη του συνείδηση; Πόσος αυταρχισμός; Πόση αναξιοπρέπεια; Και μιλάμε για στερεοποιημένη συνείδηση τη στιγμή που ο ίδιος προσπαθεί να χτίσει το δικό του συναισθηματικό οικοδόμημα; Δεν είναι ανεπίτρεπτο; Μα μιλάμε για διάλυση μιας ψυχικής νεανικής οντότητας. Αυτό δεν θεωρείται κακό;

 

Πριν γίνουμε απαισιόδοξοι, να τοποθετηθεί ακόμη ένα ερώτημα επικαλούμενοι τη φράση του Χ. Τρικούπη. Τις πταίει; Υπάρχει ηθική αυτουργία ή απομακρυνόμαστε από το φαινόμενο και συνεχίζουμε σταθεροί στο βούρκο; Γονείς, σχολείο, κοινωνικός περίβολος. Παράγοντες γνωστοί στη διαμόρφωση του παιδιού. Εκείνη τη μέρα είδα τον πατέρα να επιβραβεύει το δικό του γιο για τη φράση της παραδοχής της χαμένης ταυτότητας. Σκεφτείτε λίγο. Ο πατέρας παινεύει το απωλεσμένο του μέλλον. Θα ήταν πιασάρικος τίτλος σε κάποια στήλη εφημερίδας, αλλά μόνο αν είχε ως επίκεντρο την πολιτική και το μνημόνιο ή κάποια δολοφονική ενέργεια. Ποιος θα κάτσει να ενδιαφερθεί για κάποια γενιά που χάνεται και δεν θα ξανάρθει; Βέβαια, επειδή και το παράλογο οδηγεί στην άγνοια και το αντίστροφο, δεν ρίπτω τας ευθύνας σε καμιά κυβέρνηση. Μιλάμε για ψυχοπαθητικό φαινόμενο που δεν χωράει κυβερνώντες και πληρεξούσιους της ανθρώπινης συνείδησης. Κάτι ίσως που θα μπορούσε να χωρέσει και επικαλείται συνεχώς είναι η αγάπη και η δημιουργία. Εάν ο δάσκαλος είναι τρυφερός και κάθε επαφή με τα παιδιά ανάγεται σε γνώση και δημιουργία, τί καλύτερο πρότυπο από το πασιφανές. Επίσης, αν ο πατέρας πλησιάσει το γιο, παρακολουθήσει όλες τις αντιδράσεις των ερεθισμάτων του, η εν δημιουργία συνείδηση θα αφήσει τα απαραίτητα περιθώρια ανάπτυξης της προσωπικότητας.

 

Ποιος ενδιαφέρεται για τα δώρα και τα παιχνίδια; Εμείς – εσείς οι γονείς- μάθαμε την έννοια της προσφοράς και της ζήτησης στα σπλάχνα μας. Εσείς οι ίδιοι μπορείτε να τα πάρετε πίσω. Κάθε παιδί είναι αναγκαίο να ζήσει με αγάπη και αυτό αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της κοινωνικής υπόστασης. Λιθαράκια αγάπης χτίζουν την κοινωνία και το αληθινό αίσθημα την διατηρεί αναλλοίωτη..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s