ΑΝ Η ΖΩΗ ΕΙΧΕ ΧΡΩΜΑ ΤΙ ΘΑ ‘ΤΑΝ…

Πάει λίγος καιρός από εκείνη την ημέρα..τόσο ίδια με τις άλλες και συνάμα τόσο ξεχωριστή..πλένομαι, ντύνομαι, αρπάζω τσάντα, τρέχω στα σκαλιά να προλάβω το λεωφορείο -το πρόγραμμα  σήμερα λέει μάθημα στο  πανεπιστήμιο-(ναι εμείς οι φοιτητές το κάνουμε και αυτό πού και πού)..μπαίνω στο λεωφορείο, δείχνω το πάσο μου, κόβω εισιτήριο…κινήσεις μηχανικές, καθημερινές, συνηθισμένες.. κάθομαι…να πάρει!!! Ξέχασα τα ακουστικά μου ..άτιμη βιασύνη..και τώρα τι; πως θα περάσουν τα επόμενα είκοσι λεπτά; Ακριβώς από πίσω μου ένας τύπος ..ήταν δεν ήταν 25..ζήτησε ένα εισιτήριο..πέντε λεπτά αργότερα ο οδηγός φωνάζοντάς τον όλο ευγένεια και γλύκα του απευθύνει τον λόγο “εε εσύ δεν θα με πληρώσεις για το εισιτήριο;”… “μα σας πλήρωσα”, αποκρίθηκε με ήρεμη ακόμη φωνή ο νεαρός άντρας.. “όχι !! δεν με πλήρωσες”, απάντησε νευριασμένα ο οδηγός..κι όμως τον είχε πληρώσει, ήμουν μάρτυρας της  κίνησης αυτής ..το είδα..και η κοπέλα που ήταν δίπλα μου το είδε..αλλά εκείνη ήταν «τυχερή»! Δεν είχε ξεχάσει τα ακουστικά της.. ..είχε  στο τέρμα την μουσική, μπορούσα να ακούσω ξεκάθαρα τα τραγούδια παρόλο που ήμουν δυο θέσεις μακριά!

 

Είχε βυθιστεί στις σκέψεις της…και εκείνη την στιγμή ανάμεσα στις φωνές του οδηγού και την σύγχυση του νεαρού , μια σκέψη πέρασε φευγαλέα από το νου μου «αν δεν φορούσε τα ακουστικά θα έπαιρνε θέση στο θέμα ..θα έλεγε πως είδε και εκείνη τον νεαρό να πληρώνει ..βέβαια και θα το έκανε ..”  ή μήπως όχι..μάλλον όχι..πήρα θέση εγώ ..ο οδηγός γύρισε προς το μέρος μου και με βραχνή φωνή μου είπε «μην ανακατεύεσαι εσύ..»…η συνέχεια του διαλόγου δεν χρειάζεται να ειπωθεί..χαμογέλασα στον νεαρό και μονομιάς η χροιά της φωνής του ήταν και πάλι ήρεμη όπως στην αρχή..ήξερε ότι δεν άξιζε να χαλάσει την μέρα του ..ο οδηγός συνέχισε το παραμιλητό άρχισε να βρίζει εμάς, το κράτος, την κοινωνία, τους πολιτικούς..προφανώς του έφταιγαν όλα την δεδομένη στιγμή. Ένιωσα ότι είχα να κάνω με ένα τραυματισμένο παιδάκι που δεν ήξερα πώς να το ηρεμήσω..τόση οργή, τόση αγανάκτηση..από που να πηγάζει αυτό..και να μαι πάλι έτοιμη να ξεκινήσω την διαδικασία της ψυχογράφησης του ξένου ανθρώπου..ΟΧΙ..ίσως και να είχε ξυπνήσει στραβά..σίγουρα..ή μπορεί να είναι σκυθρωπός και κακόκεφος πάντα..αποκλείεται..δεν θέλω να το πιστέψω αυτό..

 

Η κοπέλα συνέχισε ατάραχη να ακούει μουσική, αποκομμένη από την πραγματικότητα, τους ψιθύρους των συνεπιβατών τις φωνές και τα όσα συνέβαιναν  μέσα στο λεωφορείο. Καλύτερο ή όχι από το να είχε παρακολουθήσει την σκηνή και να αδιαφορούσε εσκεμμένα; Tο αφήνω στην κρίση σας ..

 

Kάπου εδώ κάνει την εμφάνιση του ο γάτος με τα πέταλα. Καλοδιατηρημένος μεσήλικας, γκριζομάλλης κύριος ο οποίος παρακολουθούσε με ευλάβεια θα έλεγα, τα γεγονότα που διαδραματίζονταν..το βλέμμα του έβγαζε σπίθες και παρόλο το μεγάλο της ηλικίας του, τα μάτια γοργά έπαιζαν και δεν άφηνε κίνηση να περάσει απαρατήρητη ..μα γιατί δεν παίρνει θέση ..είμαι βέβαιη δεν είχε χάσει την παραμικρή λεπτομέρεια…τι είναι λοιπόν; γιατί δεν μιλάει; ..αδιαφορία; απάθεια ; .. το θέμα δεν είναι τα εξήντα λεπτά που αναγκάστηκε να ξαναπληρώσει ο νεαρός φοιτητής  αλλά η παθητικότητα που μας  χαρακτηρίζει ..η αδικία που θριαμβεύει ακόμη και σε μικρά καθημερινά «ανούσια » για κάποιους πράγματα..

 

«για ποιο λόγο να ανακατευτώ, να μαλώσω», « δεν με αφορά δεν είναι δική μου δουλειά», σαν να άκουγα ολοκάθαρα ξάστερα τις σκέψεις του να αντηχούν στα αυτιά μου, να διαπερνάνε όλο μου το είναι..Αδιαφορία και απάθεια..δύο απλές λεξούλες τόσο καθημερινές..τόσο εξοικειωμένοι οι άνθρωποι με αυτές.. με έναυσμα αυτό το συμβάν ερωτώμαι –μήπως ήρθε επιτέλους ‘’η ειμαρμένη από τον χρόνο μέρα ‘’ να ορμήσουμε στο γήπεδο ως πρωταγωνιστές αυτού του παιχνιδιού, να πάψουμε να είμαστε απλοί θεατές, επιτρέποντάς το αβίαστα να αφήνει τις δηλητηριώδεις πατημασιές του στο πράσινο χορτάρι του γηπέδου;

 

Ε λοιπόν, αν ανεχόμαστε κάποιον, τον οποιονδήποτε -από τον σύντροφό μας , τον φίλο μας μέχρι τον οδηγό λεωφορείου- να μας φέρεται άσχημα, να μας βρίζει, είναι καθαρά προσωπική επιλογή..εξάλλου τι είμαστε ; οι επιλογές μας είμαστε..αυτές καθορίζουν τον χαρακτήρα μας, αυτές καθορίζουν την πορεία της ζωής μας..ντόμινο οι επιλογές μας..αλληλεπιδρούν τόσο αρμονικά και διαδοχικά..

 

Και έπειτα για μια στιγμή σάστισα..δεν ένιωθα νευριασμένη, δεν ένιωθα εκνευρισμένη, αναστατωμένη..όμως  με επηρέασε. Ειδάλλως δεν θα ξόδευα εξακόσιες δεκατρείς και μια λέξεις αν δεν με άγγιζε το γεγονός..όμως ποιο είναι το θέμα, να εκνευριστούμε να αρχίσουμε να μαλώνουμε και να βρίζουμε; Λυπάμαι, δεν είναι λύση..να αφυπνιστούμε ναι..αυτό είναι μια αρχή..μια καλή αρχή..αν η αφύπνιση γίνεται να επιτευχθεί μέσω του θυμού, της αγανάκτησης ας είναι ..και αυτό γιατί;

 

Γιατί για μένα η ζωή έχει χρώμα! …ένα χρώμα μοναδικό που για την σύνθεση του χρειάστηκαν όλες οι τέμπερες. Όλα τα χρώματα που είναι αραδιασμένα στην παλέτα του Βοb Ross ..τι χρώμα να χει η ζωή για τον οδηγό του λεωφορείου; Μαύρο;..τι χρώμα να χει η ζωή για τον μεσήλικα γάτο;..μάλλον γκρι.. για τον νεαρό; για την κοπέλα με τα ακουστικά; τι χρώμα έχει η ζωή για εσάς …;

 

«Όλοι έχουμε κάτι μαύρο που θέλουμε να ξεχάσουμε, η μαγκιά όμως είναι αλλού»

Διαλέξτε το χρώμα σας και πορευτείτε σύμφωνα με αυτό..Φιλική συμβουλή..διαλέξτε ένα έντονο χρώμα.. κάνει την διαδρομή μέχρι  το τέλος του ταξιδιού πιο ευχάριστη και απολαυστικότερη..!

Advertisements

2 thoughts on “ΑΝ Η ΖΩΗ ΕΙΧΕ ΧΡΩΜΑ ΤΙ ΘΑ ‘ΤΑΝ…”

  1. Νομίζω πως οι Έλληνες επειδή πέρασαν δύσκολες καταστάσεις έμαθαν λιγάκι να αδιαφορούν και ύστερα ο ωχαδερφισμός πέρασε στο DNA μας. Ίσως τελικά να μην είναι μόνο η Ελλάδα έτσι, ίσως να είναι ο Κόσμος που γίνεται σιγά σιγά πιο απρόσωπος, που εστιάζει στα ασήμαντα κάνοντας τα σημαντικά χωρίς να το αξίζουν.
    Ίσως κάποια στιγμή αυτοί που νοιάζονται, αυτοί που σκέφτονται, αυτοί που δεν μπορούν να αδιαφορήσουν, θα γίνουν κύμα και θα “πνίξουν” τέτοια γεγονότα.
    Ίσως κάποια στιγμή ξαναγίνουμε άνθρωποι με όλη την σημασία της λέξης. Και ύστερα τα υπόλοιπα δεν θα έχουν σημασία.
    Να έχεις μια όμορφη ημέρα! :)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s