ΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ…

Άσχημο ξύπνημα..φωνές, φασαρία,βρωμόλογα και δυνατοί χτύποι..τι συμβαίνει εκεί έξω;;..λέξεις όπως προδοσία , πόνος , απόσταση, συναισθήματα ήταν αυτές που ξεχώρισα μέσα στον ύπνο μου .. αυτές αντήχησαν καθαρότερα στα αυτιά μου μέσα στην ταραχή και την ένταση της στιγμής .. Συναισθήματα.. τι πάει να πει συναισθήματα;..ή μήπως είπε αισθήματα;..ποιά η διαφορά τους ; δεν είχα αναρωτηθεί ποτέ πιο πριν. Μία ώρα μετά, η φασαρία σταμάτησε..οι φωνές κόπασαν, η αστυνομία είχε πια φύγει..όμως που πήγαν όλοι αυτοί που κοιτούσαν από τα μπαλκόνια τους; άλλοι αποσβολωμένοι από το θέαμα, άλλοι από απλή περιέργεια, άλλοι για να έχουν ένα –επιτέλους- ενδιαφέρον θέμα να συζητήσουν με την γειτόνισσα στον πρωινό καφέ.. εξαφανισμένοι όλοι..είχαν ξανατρυπώσει στη δική τους καθημερινότητα..

Άνθρωπος..περίεργο πλάσμα..περίπλοκο..αν το σκεφτεί κανείς καλά, από την στιγμή που γεννιόμαστε από εκείνη την στιγμή είμαστε εκτεθειμένοι σε όλες εκείνες τις εμπειρίες, ευάλωτοι σε όλα εκείνα τα γεγονότα που πρόκειται να βιώσουμε, που θα μας στιγματίσουν, θα μας αλλάξουν ολότελα, θα συμβάλλουν στην διαμόρφωση του χαρακτήρα μας.. Πολύ γενικά όλα αυτά; ας μιλήσουμε λοιπόν με παραδείγματα..ύστερα από συζήτηση με φίλους μου..

 

21 χρονών φίλη μου Ειρήνη : « δούλεψα πολύ με τον εαυτό μου για να μην με πειράζει που με αντιμετώπιζαν διαφορετικά..μετακινούμασταν συχνά οπότε ήμουν πάντα η ΝΕΑ συμμαθήτρια και επιπλέον το παιδί της ΝΕΑΣ δασκάλας..ο τέλειος συνδυασμός για να μην σε βάλουν ποτέ στην παρέα τους..με απομάκρυναν, με έκαναν να αλλάξω τον τρόπο που ντύνομαι, να σταματήσω να διαβάζω τα μαθήματα μου ώστε να είμαι τόσο καλή μαθήτρια όσο εκείνοι μου επέτρεπαν να είμαι, να σταματήσω να διαβάζω βιβλία που τόσο μου άρεσε γιατί με κοιτούσαν σαν εξωγήινο..ώσπου μια μέρα μίλησα με την μητέρα μου και είναι ο λόγος που δεν άφησα όλη αυτήν την κατάσταση να με σημαδέψει και είναι ο λόγος που είμαι αυτή που είμαι μέχρι και σήμερα..»

25 χρονών φίλος μου Σωτήρης : « σαν παιδί ήμουν πολύ αντιδραστικό..δεν ήθελα κανένας να κάθεται δίπλα μου στο θρανίο και όταν κάποιο παιδάκι ερχόταν μαλώναμε και πάλι έμενα ΜΟΝΟΣ..ίσως αυτή μου η συμπεριφορά να οφείλονταν στο ότι ζήλευα τον αδερφό μου..παιδάκι ήμουν..δε ξέρω γιατί αντιδρούσα έτσι και ούτε πρόκειται να το μάθω γιατί δεν θυμάμαι καν πως αισθανόμουν τότε..όμως δεν έχει σημασία..αυτό που έχει σημασία είναι ότι κατάλαβα ότι για να έχω φίλους θα πρέπει να αλλάξω συμπεριφορά..ήμουν 7 χρονών τότε..δε χρειάστηκε κάποιος δάσκαλος ή γονέας να με συμβουλέψει..από ΜΟΝΟΣ μου κατάλαβα ότι πρέπει να γίνω καλύτερος, να αλλάξω τον τρόπο που συμπεριφέρομαι στους γύρω μου ώστε να με αποδεχτούν και να έχω φίλους και εγώ όπως τα άλλα παιδάκια..»

 

Δύο πολύ απλά παραδείγματα από την τόσο τρυφερή και ευαίσθητη ηλικία των παιδικών χρόνων..( όχι και τόσο τρυφερή αν σκεφτεί κανείς ότι πλέον τα παιδιά είναι οι πιο σκληροί κριτές.. «είσαι άσχημη», «είσαι χοντρός », «είσαι γκέι», «είσαι γιαλαμπούκας». Είναι τόσο απλό για τα παιδιά να το πουν, γιατί στα μάτια τους αυτή είναι η αλήθεια ..Δεν θεωρούν κακό να στηλιτεύσουν την διαφορετικότητα..και σε αυτό φέρουν μερίδιο ευθύνης οι γονείς & οι εκπαιδευτικοί..το πόσο μπορεί να επηρεάσει το μέλλον, την πορεία ενός παιδιού η φράση «είσαι γκέι » ή «είσαι χοντρή» εξαρτάται από το ίδιο το άτομο και το κοντινό του περιβάλλον ..είδατε λοιπόν πόσο εύκολα μπορεί να μας αλλάξει ένα συμβάν; να μας στιγματίσει, να μας κάνει δυνατότερους ή πιο αδύναμους..;

 

Συμπέρασμα : Η ανθρώπινη ψυχή είναι ευαίσθητη ..είναι εκ γενετής εκτεθειμένη σε όλες τις όμορφες και άσχημες στιγμές με τις οποίες επρόκειτο να έρθουμε αντιμέτωποι. Ο τρόπος που θα το αντιμετωπίσουμε όμως εξαρτάται κυρίως από εμάς.. Πω..πέρασε η ώρα..μπορεί να είχαν καταλαγιάσει οι ψίθυροι που έσειαν τις γύρω πολυκατοικίες σε σύμπραξη με αυτή που διαμένω εγώ βεβαίως βεβαίως, όμως ο ήλιος είχε ανατείλει και η Δ.Ε.Υ.Α.Ι. με περίμενε με ανοιχτές αγκάλες να πληρώσω λογαριασμούς..εκεί να δεις σκηνικά..χαμός..και γιατί μου ήρθε τόσο το νερό και γιατί τόσο το ρεύμα..τα χαράτσια..παράπονα και τσακωμοί ολόγυρα.. Δυστυχώς η καθημερινή επανάληψη του ίδιου μονότονου προγράμματος, τα οικογενειακά προβλήματα, προβλήματα υγείας, οικονομικά, μας κάνουν να απορροφόμαστε τόσο από αυτά που καταλήγουμε να βουλιάζουμε μαζί τους..

 

Ξεχνάμε ποιο είναι το νόημα, η ουσία..ΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ..για να δίνουμε χαρά, να δίνουμε αγάπη και να παίρνουμε αγάπη.. να γεμίζουμε το βιογραφικό της ζωής μας με όμορφες αναμνήσεις, με ευτυχισμένες έντονες στιγμές..ποτέ μου δεν έμαθα τι ακριβώς συνέβη εκείνο το πρωί στις 5 η ώρα και τώρα συνειδητοποιώ ότι καθόλου σημασία δεν έχει…Αυτό που έχει σημασία είναι ότι πέρα από τα καθημερινά ή μη προβλήματα που είναι αναπόφευκτο να αποφύγουμε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πάνω από όλα είμαστε ΑΝΘΡΩΠΟΙ..Να μην ξεχνάμε ποιον ρόλο έχουμε αποφασίσει να διαδραματίσουμε στην ζωή που επιλέξαμε..ΑΙΣΘΑΝΘΕΙΤΕ ΚΟΣΜΕ ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ..όταν θα μας τα έχουν πάρει όλα (σπίτια, αυτοκίνητα, κινητά ,ακίνητα ) αυτό που σίγουρα δεν θα μας έχουν πάρει, αυτό που δεν θα μπορέσουν ποτέ να μας πάρουν, είναι η ικανότητα μας να Νιώθουμε.. Αυτή δεν είναι όμως η φύση μας; ..όσες φορές νιώσουμε προδομένοι, απογοητευμένοι, στο τέλος πάλι εκεί γυρνάμε.. έτοιμοι να ρισκάρουμε, να τσοντάρουμε στο παιχνίδι με μάτια κλειστά..και ας ξέρουμε ότι θα πονέσουμε πάλι..

-και ο πόνος συναίσθημα δεν είναι ;;;

– ναι ναι είναι..και μάλιστα πολύ δυνατό..

-αρκεί που είναι συναίσθημα λοιπόν.. και η ελπίδα μου στέκει εκεί ..γιατί και η πεταλούδα πάει στο φως και ας είναι να την κάψει..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s