ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ: ΜΙΑ ΔΙΑΔΡΟΜΗ, ΔΕΚΑΔΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ

Αν κάνεις τα περισσότερα από τα παρακάτω, σημαίνει ότι το μετρό έχει γίνει πλέον δεύτερο σπίτι σου. Σημαίνει ότι μπορείς και με κλειστά τα μάτια να μπεις στη στάση, να μπεις στο τρένο και να κατέβεις στη στάση σου, χωρίς καμία δυσκολία. Όχι ότι πρέπει να είσαι περήφανος γι’ αυτό, αλλά λέμε τώρα.

85_full[1]

Πηγαίνεις καθημερινά. Όπως πολλοί φοιτητές, έτσι και εγώ παίρνω το μετρό για να πάω στη σχολή.

Καταριέσαι αυτούς που το σχεδίασαν και δεν έκαναν ένα non-stop δρομολόγιο που να ενώνει το σπίτι σου με τον προορισμό σου.

Γι’ αυτό το λόγο αναρωτιέσαι γιατί υπάρχουν κάποιες ανούσιες στάσεις όπου δεν κατεβαίνει κανείς (εντάξει όχι και κανείς) και συνεχίζεις να καταριέσαι αυτούς που σχεδίασαν τις γραμμές του μετρό.

 

Σου φαίνεται μοναδική εμπειρία να κατέβεις σε ένα σταθμό για πρώτη φορά. Πρόσφατα έκανα την υπέρβαση και κατέβηκα μετά τη στάση Κατεχάκη (όπου κατεβαίνω συνήθως για να πάω στη σχολή) και εκστασιάστηκα από το πόσο ίδιοι είναι όλοι οι σταθμοί.

 

Αναρωτιέσαι πώς είναι οι άνθρωποι που κάνουν καθημερινά ένα δρομολόγιο του μετρό το οποίο δεν έχεις κάνει ποτέ. Αναρωτιέσαι μήπως είναι μυστικοί πράκτορες ή εξωγήινοι.

Προβλέπεις κατά λέξη τη συνέχεια μίας συζήτησης στο κινητό μέσα στο βαγόνι: “Έλα μ’ ακούς; είμαι στο μετρό σε παίρνω σε λίγο, γεια”. Προσωπικά δεν το σηκώνω καν μέσα στο μετρό.

 

Έχεις αρχίσει να βλέπεις τις ίδιες φάτσες. Σε λίγο θα λέμε και καλημέρα ο ένας στον άλλον. Πρόκειται για την τρομακτική στιγμή που συνειδητοποιείς πόσο συχνά μπαίνεις στο μετρό. Επίσης, αναρωτιέμαι πόσους ακόμα έχω ξαναδεί αλλά δεν το θυμάμαι.

Athens_Metro_Syntagma_Station_3[1]

Εκνευρίζεσαι όταν βιάζεσαι και στις κυλιόμενες είναι πάντα κάποιος λίγο πιο μπροστά που αράζει στην αριστερή πλευρά. Απλά – για -ξύλο.

Ξέρεις ότι ο χειρότερος συνδυασμός είναι αναμονή 14 λεπτά και χωρίς ακουστικά για μουσική.

 

Ξέρεις σε ποιά πόρτα και σε ποιο βαγόνι πρέπει να μπεις, ώστε όταν κατέβεις, να βρεθείς ακριβώς απέναντι από την έξοδο που έχει κυλιόμενες. Μου είχαν πει ακόμα και σε ποιο κάθισμα πρέπει να κάθομαι σε μία στάση, ώστε όταν έρθει ο συρμός να ανοίξει η πόρτα ακριβώς μπροστά μου.

 

Έχεις ψάξει πληροφορίες για το μετρό. Πρόσφατα έμαθα ότι η μέγιστη ταχύτητα που πιάνει είναι τα 80 χλμ/ώρα και προσπαθώ να ξεχάσω ότι μέχρι πρόσφατα νόμιζα ότι πάει τουλάχιστον με 120.

Φτιάχνεις στο μυαλό σου σενάρια για το τι θα κάνεις αν εκραγεί ένα βαγόνι. Μια φορά είχα πιστέψει τόσο πολύ ότι θα γίνει κάτι τέτοιο που σκέφτηκα να κατέβω πιο πριν. Τελικά, η λογική επικράτησε.

 

Έχεις διαβάσει όλα τα ονόματα στο χάρτη με τις στάσεις και κάθε πινακίδα που προειδοποιεί για κίνδυνο ή έκτακτη ανάγκη.

Έχεις παρατηρήσει και εσύ ότι πολλές φορές ο θόρυβος του μετρό καλύπτει τη φωνή που ανακοινώνει την επόμενη στάση και αναρωτιέσαι ποιο είναι το νόημα αυτού.

 

Έχεις ανακαλύψει ότι το κόλπο για να κοιτάξεις κάποιον είναι από τις αντανακλάσεις.

Το παίζεις κουλ κάθε φορά που χάνεις το μετρό στο τσακ και δε θέλεις να δείξεις τον εκνευρισμό σου σε αυτούς που είναι στο βαγόνι και σε βλέπουν.

Έχεις βαρεθεί να ακούς τα ίδια τραγούδια από το κινητό/mp3 σου. Είναι κρίμα που το ραδιόφωνο δεν πιάνει. Σαν λύση το βιβλίο είναι αποδεκτό. Το candy crush απαράδεκτο.

Advertisements

2 thoughts on “ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ: ΜΙΑ ΔΙΑΔΡΟΜΗ, ΔΕΚΑΔΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s