ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ: ΑΠΛΑ ΚΙ ΕΠΩΔΥΝΑ

 

 

 

 

 

Όλοι θέλουν να σε κρύψουν, όταν σε βλέπουν να λάμπεις. Όσοι αγαπήσαμε το σκοτάδι, ξέρουμε. Όταν είσαι στο σκοτάδι ακούς τα γέλια των άλλων δυνατά, τόσο δυνατά όσο και η μοναξιά σου. Νιώθεις μόνος, είναι ψυχοφθόρο και διαρκεί μέχρι να καταλάβεις ότι δεν είσαι μόνος. Χαμογελάς επιλεκτικά, με όσους απέδειξαν ότι σ’ αγαπάνε. Αυτοί που σ’ αγαπάνε ακουμπάνε τα κρύα χέρια σου να τα ζεστάνουν. Αυτοί που σ’αγαπάνε δε μιλάνε πολύ, τους αισθάνεσαι όμως σαν τον νοτιά που όταν φυσάει σε γλυκαίνει.

Καμιά φορά ξεχνιέμαι και μιλάω πολύ. Λέω πράγματα που σκέφτομαι και με κοιτάνε περίεργα γιατί δε σκέφτονται με τον ίδιο -πολύπλοκο κατά τ’ άλλα- τρόπο. Και τι είμαστε να λειτουργούμε όλοι παρόμοια; Ακόμα και τα ρολόγια διαφέρουν μεταξύ τους. Άλλα πάνε πιο γρήγορα, άλλα πιο αργά. Έτσι και οι άνθρωποι. Διαφέρουν. Αν και τα λόγια έχουν κάνει ακόμα πιο περίεργες τις διαπροσωπικές σχέσεις. Δε μας έφταναν τα βλέμματα, τώρα έχουμε και τις λέξεις. Από τη μία, με τα λόγια συνεννοούμαστε και δεν υπάρχουν παρεξηγήσεις (όσο γίνεται αυτό) και από την άλλη όσο πιο πολύ μιλάμε, τόσο πιο γρήγορα φθείρονται οι σχέσεις μας. Αλλά δε γίνεται να είμαστε αμίλητοι, σωστά; Πόσες φορές, όμως, έχουμε σκεφτεί πως δεν έπρεπε να πούμε κάτι, δεν έπρεπε να μιλήσουμε έτσι, δεν ήταν σωστό να αναφέρουμε κάτι..; Ναι, μου έχει τύχει. Κάτι τέτοιες στιγμές σκέφτομαι: Δε θα ξαναμιλήσω τόσο. Δε θα ξαναγίνω φορτική. Δε θα ξανακοιτάξω έτσι. Θα σ’ ακούω που έχεις άδικο και θα σωπαίνω, μέχρι να σε φοβίσει η άγνοια. Αυτή είναι η λύση; Η σιωπή είναι η λύση; Δεν το νομίζω καθόλου. Και κανείς δεν είναι ώριμο να το νομίζει αυτό, όσο μπορεί τέλος πάντων να σέβεται τον εαυτό του.

 

Ξέρεις ποιος σέβεται πραγματικά τον εαυτό του; Αυτός που αγαπάει τον εαυτό του. Όχι με την εγωιστική έννοια. Καταλαβαίνεις, φαντάζομαι. Η αγάπη είναι πολύ ωραίο και συγχρόνως δύσκολο πράγμα. Επιπλέον, πριν μήνες αντιλήφθηκα για ποιο λόγο είναι τόσο δύσκολο πράγμα. Γιατί ,όπως λένε, αγάπη σημαίνει ελευθερία. Θέλει δύναμη να αφήνεις ελεύθερο τον εαυτό σου και κυρίως τους ανθρώπους που έχεις δίπλα σου. Απαιτεί ίσως την ίδια δύναμη που χρειάζεται κανείς για να είναι ειλικρινής. Πόσο ευτυχισμένοι θα ήμασταν, άραγε, αν είχαμε αγάπη και ειλικρίνεια στη ζωή μας; Και κριτική σκέψη, φυσικά, για να τα ξεχωρίζουμε από την πονηριά και το ψέμα.

 

Ίσως έχοντας αυτά καταφέρνουμε να ξεκαθαρίζουμε λίγο καλύτερα τα πράγματα στη ζωή μας, μόνο και μόνο για να μην υποφέρουμε έτσι απλά κι επώδυνα. Υπάρχει μια σχετική διαφορά μεταξύ των ρημάτων “υποφέρω” και “ανησυχώ”. Προτιμώ το δεύτερο. Δεν υπάρχει λόγος να υποφέρουμε με σκέψεις που τρώνε πολύτιμο χρόνο από τη μικρή ζωή μας. Υπάρχει, όμως, λόγος να ανησυχούμε για κάθε τι που επηρεάζει εμάς και την κοινωνία στην οποία ζούμε. Όλα αυτά δεν τα γράφω για να συμφωνήσεις. Τα γράφω γιατί κάπως πρέπει να εκφράσω αυτά που περνάνε απ’ το μυαλό μου. Μπορείς να διαφωνήσεις ή να τα αμφισβητήσεις, αλλά καλό θα ήταν να μην τα αγνοήσεις.

Advertisements

3 thoughts on “ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ: ΑΠΛΑ ΚΙ ΕΠΩΔΥΝΑ”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s