FACEBOOK: Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΦΙΛΟΣ

Welcome to facebook. Ή μήπως welcome to our home; Το facebook ξεκίνησε ως ένας χώρος κοινωνικής δικτύωσης, ένα ανοιχτό παράθυρο στον κόσμο, ένας χώρος πληροφοριών και ανταλλαγής απόψεων με άτομα από όλο τον κόσμο. Έτσι ξεκίνησε. Σήμερα, όμως, τείνει να εισβάλλει στην προσωπική μας ζωή όλο και περισσότερο. Ή μάλλον εμείς το αφήσαμε να εισβάλλει. Αυτοπαγιδευτήκαμε σε ένα μηχανισμό που μας υποσχέθηκε ένα διαφορετικό κόσμο, μια εικονική μικρογραφία της ζωής μας. Πατώντας σύνδεση πατάμε, συγχρόνως, χωρίς να το καταλάβουμε, αποσύνδεση από τον πραγματικό κόσμο. Τελικά, τι είναι το Facebook; Συνήθεια, εθισμός, ή ένα ύπουλο μέσο ελέγχου;

Όταν γνωριζόμαστε με κάποιον ζητάμε συνήθως το τηλέφωνό του ή το facebook του. Και κάπως έτσι γινόμαστε «φίλοι». Για πολλούς το facebook αποτελεί έναν τρόπο να γεμίσει τον ελεύθερό του χρόνο, να μοιραστεί απόψεις, να κρατήσει επικοινωνία ανέξοδα με άτομα που ίσως βρίσκονται μακριά, να ενημερωθεί για διάφορες εκδηλώσεις και δραστηριότητες. Για μερικούς άλλους, όμως, το φέισμπουκ δεν είναι μόνο μια συνήθεια, αλλά γίνεται αυτοσκοπός. Αυτοί δεν παρακολουθούν τις εικόνες που βρίσκονται μέσα στο παράθυρο, αλλά περνούν τη διαχωριστική γραμμή και κλείνουν τη ζωή τους μέσα σε μια μικρή οθόνη. Και κάπως έτσι παραβιάζουν μόνοι τους το χώρο της ιδιωτικότητάς τους, και χάνουν μαζί ένα κομμάτι του εαυτού τους. Ενώ το φέισμπουκ μας έταξε ότι θα διευρύνουμε τον κύκλο των γνωριμιών μας, ουσιαστικά μας οδήγησε ακόμη πιο βαθιά στη μοναξιά και την απομόνωση. Τα μοναχικά άτομα που αναζήτησαν την έννοια της φιλίας σε λίστες αγνώστων παρέμειναν μόνοι. Καμία οθόνη δε μπορεί να αντικαταστήσει την ανθρώπινη επαφή. Μπορεί όμως να την τραυματίσει ανεπανόρθωτα.

Σιγά-σιγά το facebook μετατράπηκε σε εστία γνωριμιών, άλλων χρήσιμων, άλλων ενοχλητικών, άλλων επικίνδυνων. Βλέπετε, είναι πιο εύκολο να επικοινωνείς με κάποιον πίσω από την ασφάλεια ενός υπολογιστή. Χωρίς άγχος, χωρίς αμηχανία, χωρίς συστολή. Χωρίς καμία ανθρώπινη επαφή. Μόνο με σύμβολα, φατσούλες, και μονολεκτικές απαντήσεις χωρίς νόημα. Έπειτα υποταχθήκαμε στη δύναμη των likes, το «δείκτη» συμπάθειας, στα check in, στις αμέτρητες φωτογραφίες, και στα status που ομολογούν τη διάθεσή μας. Σχέσεις, χωρισμοί, ταξίδια, όλα στο φέισμπουκ. Εκείνο μας έδωσε τα εργαλεία και εμείς τα αξιοποιούμε με όσο περισσότερο υλικό διαθέτουμε. Ανάμεσα στις χιλιάδες διαφημίσεις που μας βομβαρδίζουν καθημερινά, εκείνη που μας διαφεύγει είναι η δική μας διαφήμιση. Ναι, κατά κάποιον τρόπο διαφημίζουμε τη ζωή μας, όταν προβάλλουμε κάθε πτυχή της σε έναν ευρύ κύκλο προσώπων. Στη μεγάλη «οικογένεια» του fb.

 

Αν και συνειδητοποιούμε την εισβολή, φοβόμαστε μη διαρρεύσουν τα στοιχεία μας, τρέμουμε τους χάκερς, σχολιάζουμε την πλούσια δραστηριότητα των άλλων, συνεχίζουμε να κάνουμε τα ίδια λάθη. Γιατί; Γιατί ακολουθούμε σαν καλοί πελάτες τις οδηγίες χρήσης του προϊόντος που επιλέξαμε. Και γιατί το fb είναι ο καλύτερος φίλος ή μάλλον ο χειρότερος. Μας παρουσιάζεται ως η πιο ευχάριστη παρέα που ξεγελά τη μοναξιά μας, χωρίς όμως να μας δείχνει το αληθινό του πρόσωπο.

 

Βγαίνουμε μια βόλτα. Μιλάμε λίγο. Και ύστερα το χέρι ασυναίσθητα κατευθύνεται στα i-phones. Log in. Δυο μάτια καθηλωμένα σε μια οθόνη. Γύρω μας χρώματα, όμορφες εικόνες, άνθρωποι. Λείπουν οι ανθρώπινες φωνές, τα γέλια. Όλοι βρίσκονται δικτυωμένοι στον εικονικό κόσμο, μοιάζουν να έχουν χάσει το ενδιαφέρον τους για την πραγματικότητα. Ένα κουμπί είναι αρκετό για να ξανασυνδεθείς. Log out. Σήκωσε το βλέμμα, απέναντί σου βρίσκεται κάποιος άλλος… Μίλα!

Advertisements

One thought on “FACEBOOK: Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΦΙΛΟΣ”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s