ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΝΗΜΑ

“Θα σ’αγαπώ για πάντα, είσαι ό,τι καλύτερο μου έχει συμβεί, είσαι το άλλο μου μισό…”. Φράσεις που αποτυπώθηκαν στην κινηματογραφική οθόνη, υποσχόμενες ένα μεγάλο έρωτα σαν παραμύθι σε πολλά μικρά κορίτσια. Μεγαλώνοντας για τις περισσότερες απο αυτές έμειναν μόνο φράσεις που δεν έγιναν ποτέ πραγματικότητα να τους υπενθυμίζουν  το “ψέμα” που τους έταξε κάποιος ρομαντικός σεναριογράφος. Για κάποιες άλλες, όμως, ίσως και να άγγιξαν την αλήθεια.

Τι είναι άραγε η αγάπη; Συναίσθημα, ψευδαίσθηση ή όνειρο; Ποιητές την ύμνησαν με στίχους συγκινητικούς, ζωγράφοι την αποτύπωσαν στο χαρτί με τη μορφή μιας όμορφης γυναίκας, συγγραφείς κέντησαν χιλιάδες ιστορίες στο φόρεμα της. Η αγάπη είναι μια πηγή, πηγή έμπνευσης και ζωής. Μια παράξενη δύναμη που σε κινητοποιεί, σε ελέγχει, σε καθοδηγεί, άλλες φορές στην ευτυχία και άλλες στην καταστροφή. Είναι ένα τριαντάφυλλο που μπορεί να σε μαγέψει με το άρωμά του και συγχρόνως να σε πληγώσει με τα αγκάθια του. Η αγάπη δεν είναι μονοδιάστατη, έχει πολλά πρόσωπα, πολλά και διαφορετικά. Σαγηνευτικά, επικίνδυνα, απατηλά, αληθινά.

 

Στη λογοτεχνική αγάπη του Σαίξπηρ και της Τζέιν Όστιν, η αγάπη συμβολίζει ένα θείο δώρο, αγνό και απαγορευμένο που τα οικονομικά συμφέροντα πολεμούν με κάθε μέσο. Ο γάμος είναι ένα συμβόλαιο με αντίτιμο την πληγωμένη καρδιά δύο ανθρώπων. Εκείνη την εποχή δεν υπήρχε επιλογή, μόνο ένας δρόμος, το χρήμα και μια θυσία, η αγάπη. Η εξιδανικευμένη αγάπη των βιβλίων ήταν κάτι ιερό και ξεχωριστό που κανείς δεν τολμούσε να καπηλευτεί και να σπιλώσει.

 

Αντίθετα, σήμερα πολλές φορές το συμφέρον που κυριεύει τον άνθρωπο υπονομεύει την αξία της. Η συμφεροντολογική αγάπη είναι άδεια, άχρωμη, κενή και μεταφράζεται μόνο με αριθμούς. Η έννοια του συναισθήματος είναι περιττή, ανούσια και βαρετή. Για τους ανθρώπους αυτούς δεν είναι η αγάπη η κινητήριος δύναμη που καθοδηγεί τις πράξεις τους, αλλά η επαγγελματική και οικονομική άνοδος. Η αγάπη έχει μόνο μια αξία, την οικονομική. Άραγε, πόσο κοστίζει;

 

Ένα άλλο πρόσωπο της αγάπης είναι η συμβατική της μορφή. Ο όρος “συμβατικός” εμφανίζεται όταν εμφιλοχωρεί  στη σκέψη κάποιου ένα “πρέπει”. Ένα επιτακτικό, αυστηρό και οδυνηρό “πρέπει” που εξαναγκάζει τον άνθρωπο να επιλέξει να αγαπήσει κάποιον. Ναι, η αγάπη είναι και επιλογή, αλλά όχι επιτακτική. Η συμβατική αγάπη χτυπάει την πόρτα όταν ωριμάζουμε, όταν ακούμε διαρκώς την ίδια ερώτηση απο γνωστούς και φίλους, όταν έρχεται η ώρα που η κοινωνία μας κρούει το κουδούνι για να κάνουμε οικογένεια. Τότε πρέπει να αναζητήσουμε κάποιον για να υλοποιήσουμε το στόχο μας. Μπορεί να τον αγαπήσουμε πραγματικά, μπορεί και όχι.

 

Η ανεκπλήρωτη αγάπη έχει βλέμμα θλιμμένο, σκοτεινό και γεμάτο δάκρυα. Η μορφή της είναι η πιο τραγική, γιατί δεν πρόλαβε να δώσει, αλλά και να λάβει. Ο χείμαρρος των συναισθήματων της σταμάτησε απότομα μπροστά σε ένα φράγμα.Έτσι είναι η αγάπη τις περισσότερες φορές. Δημιουργείται αναίτια, ακούσια, σχεδόν υπερφυσικά. Δυστυχώς, όμως, προσπερνά και πληγώνει πρόσωπα που την περιμένουν στωϊκά για να ολοκληρωθούν μέσα απο αυτή.

 

Υπάρχει, όμως, και η όμορφη αγάπη, η αληθινή που θα τη συνατήσεις λίγες φορές στη ζωή σου. Γιατί είναι σπάνια, ξεχωριστή, αυθεντική. Δε μπορεί να εκφραστεί με λέξεις, παρά μόνο με πράξεις, με συναισθήματα. Είναι εκείνη η αγάπη που σε κάνει καλύτερο, που σε διορθώνει, σε μαθαίνει. Είναι απλά εκεί για σένα ό,τι και αν συμβεί. Είναι η αγάπη που σου προσφέρεται χωρίς ανταλλάγματα, χωρίς υποσχέσεις και ψεύτικα λόγια. Αυτή η αγάπη είναι η πιο δύσκολη, η πιο επίπονη, η πιο οδυνηρή. Ένα πολύτιμο πετράδι που λάμπει μέσα σου και δεν κοστίζει τίποτα. Κάθε μέρα, όμως, ζεις με το φόβο μη χάσει τη λάμψη του.

 

Αγάπη; Ο καλύτερος ορισμός δε γράφτηκε σε  βιβλίο, αλλά αποτυπώθηκε σε μια κινηματογραφική σκηνή. Δύο άνθρωποι που χωρίζονται κρατώντας ένα κόκκινο νήμα. Αυτό είναι η αγάπη. Ένα κόκκινο νήμα που χωρίζει και ενώνει δυο ανθρώπους, μια λεπτή κλωστή που αν είναι αυθεντική όσο και αν τεντωθεί, όσο και αν φθαρεί, δεν πρόκειται να σπάσει.

 

(Σκηνή απο την ταινία “Το λιβάδι που δακρύζει” του Θ.Αγγελόπουλου)

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s