ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ;

Πόσες ταινίες έχετε δεί που δεν είναι αμερικάνικες, δε φωνάζουν τη λέξη Hollywood σε κάθε σκηνή και δεν αρχίζουν με το σήμα της Universal; Οι περισσότεροι μάλλον όχι πολλές. Υπάρχει μια “αλλεργία” στον ευρωπαικό κινηματογράφο. Μια αλλεργία που οφείλεται σε μια γενικότερη κινηματογραφική αδράνεια απο την πλευρά του κοινού. Στην Ελλάδα οι σινεφίλ είναι λίγοι, όπως απέδειξαν πρόσφατα τα στατιστικά των κινηματογραφικών αιθουσών που φέτος έκλεισαν ταμείο με φανερά μειωμένα ποσοστά και όχι μόνο εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Και όταν επιλέγουμε να πάμε σινεμά ψηφίζουμε αμερικανικό κινηματογράφο χωρίς δεύτερη σκέψη. Γιατί άραγε;

 

> Γιατί οι αμερικάνικες ταινίες είναι πολυπληθέστερες, δημοφιλέστερες και “πολύτιμες”. Έχουν πίσω τους τεράστια μπάτζετ, μεγάλες εταιρείες παραγωγής και φυσικά τη δύναμη της διαφήμισης. Μας κατακλύζουν αφίσες, τρέιλερ και σάουντρακ μήνες πριν την προβολή τους, υποβάλλοντάς μας σε μια διαδικασία προσμονής για το επόμενο κινηματογραφικό ραντεβού. Οι ευρωπαϊκές ταινίες είναι λιγότερες και οι περισσότερες απο αυτές με ελάχιστες εξαιρέσεις μένουν στα ψιλά γράμματα δεύτερες και καταϊδρωμένες κάτω απο τα μπλοκ μπαστερς ή παραμένουν πρώτες, αλλά άσημες σε μικρούς συνοικιακού κινηματογράφους.

 

> Γιατί εντυπωσιαζόμαστε εύκολα. Αγαπάμε τις υπερπαραγωγές, τα εφέ, τα γραφικά τελευταίας τεχνολογίας, το θέαμα που μας προσφέρει απλόχερα το Hollywood ως το τέλειο δόλωμα για να τσιμπήσει το διψασμένο για φαντασμαγορία κοινό. Ο ευρωπαικός κινηματογράφος ποντάρει όχι τόσο στην εικόνα, αλλά στην ουσία, στη σκέψη, στο νόημα. Κουβαλά μαζί του το στίγμα της “κουλτούρας”, του δήθεν, του προκλητικού που απωθεί τους θεατές που θέλουν κάτι πιο εύπεπτο και διασκεδαστικό.

 

> Γιατί θέλουμε να βλέπουμε τους αγαπημένους μας σταρς στην οθόνη. Αν δεν έχει ένα δύο λαμπερούς πρωταγωνιστές η ταινία να χαζεύεις την τελειότητα και τις ενδυματολογικές επιλογές τους τι να το κάνεις;!

 

> Γιατί ο ευρωπαικός κινηματογράφος έχει άλλη αισθητική που μας ξενίζει. Διαφορετικές σκηνοθετικές προσεγγίσεις, διαφορετικά χρώματα ανάλογα με τη χώρα προέλευσης και τη νοοτροπία της. Μας φοβίζει το διαφορετικό, το παράξενο που στέκει μακριά απο εκείνα που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στη μεγάλη οθόνη. Φοβόμαστε ότι θα βαρεθούμε, ισχυριζόμαστε ότι δεν είναι για εμάς, ενώ δεν λείπουν κάποιες φορές  και τα υποτιμητικά σχόλια.

 

Δεν βλέπουμε ευρωπαικές ταινίες γιατί δεν μπορούμε να παραβλέψουμε την πρωτοκαθεδρία του αμερικάνικου κινηματογράφου που επενδύει στις ταινίες και δικαιώνεται για τις επιλογές του αρκετές φορές. Σε αυτό τον κινηματογραφικό μαραθώνιο μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής, η Ευρώπη με αργά βήματα μοιάζει να κερδίζει έδαφος με το πέρασμα του χρόνου και να διεκδικεί την προσοχή και την αποδοχή του κόσμου, όχι άδικα.

 

Σημασία εξάλλου δεν έχει η εθνική ταυτότητα της ταινίας, αλλά το περιεχόμενό της. Υπάρχουν καλές και κακές ταινίες. Αμερικανικές, γαλλικές, ιταλικές, γερμανικές. Άλλες προκλητικές, άλλες αδιάφορες, άλλες πρωτότυπες. Το ιδανικό σε μια ταινιοθήκη είναι να υπάρχει ποικιλία. Ας  μην είμαστε, λοιπόν, προκατειλημμένοι αρνητικά για το διαφορετικό. Την επόμενη φορά που θα δείτε σε μια αφίσα ένα ξενόγλωσσο τίτλο που δε σας θυμίζει κάτι μην τον προσπεράσετε. Δώστε του μια ευκαιρία..!

Advertisements

One thought on “ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ;”

  1. Προφανως το αρθρο στηριζεται σε στοιχεια που αντληθηκαν απο τις κινηματογραφικες αιθουσες και τα εισητηρια που κοβουν οι εκαστοτε παραγωγες. Οποτε λογικο ειναι να φαινεται αυτη η διαφορα στις προτιμησεις. Κακα τα ψεματα , οι κινηματογραφικες αιθουσες τραβανε τον κοσμο σε ταινιες που εχουν δραση, εφε, θεαμα με τεχνολογια αιχμης. Αυτα ειναι στοιχεια που ο κοσμος χαιρεται να τα απολαμβανει σε μια κινηματογραφικη αιθουσα που του προσφερει υψηλης ποιοτητας εικονα και ηχο, πραγματα τα οποια δεν μπορει να τα εχει ο οποιοσδηποτε στο σπιτι του. Οποτε οι Χολιγουντιανες παραγωγες που εχουν αυτο το πακετο λογικο ειναι να εχουν τη μεριδα του λεοντος στις προτιμησεις του κοινου.
    Προσωπικα τις πιο “ποιοτικες” και “ψαγμενες” ταινιες προτιμω να τις βλεπω σπιτι μου με την ησυχια μου και την ελευθερια να κλαψω, να γελασω, να προβληματιστω, να εκφραστω οπως εγω γουσταρω τελος παντων.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s