“GONE GIRL”: ΜΙΑ ΜΕΘΥΣΤΙΚΗ ΒΟΥΤΙΑ ΣΤΙΣ ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΠΤΥΧΕΣ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

Επιτέλους χειμώνιασε και οι ταινίες της χρονιάς άρχισαν σιγά σιγά να κάνουν την εμφάνιση τους στις επιβλητικές κινηματογραφικές αίθουσες. Αρκετοί από τους Modern Writers βρεθήκαμε στην προβολή του ήδη υπερεπιτυχημένου και πολυσυζητημένου “Gone Girl”. Bookthief και Phadom σχολιάζουν, αναλύουν και κριτικάρουν μία από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς!

[BOOKTHIEF] – Review

Το πολυαναμενόμενο νέο εγχείρημα του σκηνοθέτη των “Seven”, “Zodiac” και “Social Network”,  David Fincher έκανε πρεμιέρα. Πολλοί έκαναν λόγο για μια απο τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς βλέποντας μόνο το τρέιλερ. Οι πρώτες προβολές ήρθαν να επιβεβαιώσουν ότι το “Gone Girl” δύσκολα θα ξεχαστεί απο τη μνήμη μας.

Βασισμένο στο όμοτιτλο βιβλίο της Γκίλιαν Φλιν η οποία έγραψε και το σενάριο, η ταινία ξεκινά με τον Μπεν Άφλεκ ή αλλιώς Νικ Νταν να χαιδεύει το κεφάλι της συζύγου του Έιμι ενώ αναρωτιέται τι κρύβει μέσα του. Ήδη απο τα πρώτα λεπτά σου εξάπτει την περιέργεια με αυτήν την εμβληματική σκηνή. Η Έιμι εξαφανίζεται την ημέρα της πέμπτης  επετείου τους. Η εξαφάνιση της αμέσως αποκτά διαστάσεις, τα μίντια παίζουν το δικό τους  “βρώμικο παιχνίδι” και ο Νικ Νταν αρχίζει να πνίγεται μέσα στο πέπλο μυστηρίου που καλύπτει την εξαφάνιση της γυναίκας του. Άραγε κρύβεται εκείνος  πίσω απο την μυστηριώδη εξαφάνιση της γυναίκας του;

Πρόκειται για μια εξαιρετικά καλοφτιαγμένη ιστορία που ξετυλίγει το κουβάρι του μυστηρίου σταδιακά, παρουσιάζοντας και τις δύο πτυχές  προσπαθώντας να σε πείσει κάθε φορά για την αλήθεια των γεγονότων που προβάλλει. Και σε πείθει γιατι είναι απο τις ταινίες που σε βάζουν να παίξεις και εσύ το ρόλο σου στη λύση του μυστηρίου, να μπεις στη θέση των  ηρώων, να ταυτιστείς και να θυμώσεις  μαζί τους. Τα flashbacks στο παρελθόν του ζευγαριού, η ανάγνωση του ημερολογίου της Έιμι και οι αποκαλύψεις του παρόντος συνθέτουν ένα αριστοτεχνικό παζλ που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον παρά τη μεγάλη διάρκεια της ταινίας. Γιατί ακόμη και όταν φτάνουμε στην άκρη του νήματος, η αγωνία δεν σταματά και η ιστορία μας επιφυλάσσει  και άλλες εκπλήξεις.

Ο έμπειρος  David Fincher έστησε πάνω σε ένα καλογραμμένο σενάριο μια ατμοσφαιρική, μυστηριακή και δυναμική σκηνοθετική προσέγγιση, αξιοποιώντας με τον καλύτερο τρόπο το υλικό που του δόθηκε. Αν και ταινία θρίλερ – μυστηρίου σε αρκετά σημεία -ιδιαίτερα εκεί που σατιρίζει τα μίντια- υπάρχει ένα μαύρο σαρκαστικό χιούμορ που παραμερίζει την ένταση ορισμένων σκηνών και σου προσφέρει γέλιο. Η μεγάλη έκπληξη της ταινίας νομίζω ότι είναι η Rosamund  Pike που απέδωσε εκπληκτικά το αινιγματικό πρόσωπο της Έιμι και μας καθήλωσε με την ιδιαίτερη χροιά της φωνής της κατά τη διάρκεια των  αφηγήσεων της.

Το “Gone Girl” σε πείθει, σε παραπλανεί, σε εκπλήσσει, σε θυμώνει. Βουτά στα άδυτα των σχέσεων, στα μυστικά που κρύβονται πίσω απο τους τοίχους ενός σπιτιού, στα λάθη του γάμου, στα ψέματα αλλά και στον  δαιμόνιο κόσμο των ΜΜΕ.

Αν και υπήρχαν φήμες ότι η συγγραφέας του βιβλίου θα άλλαζε το φινάλε, τελικά η ταινία ολοκληρώνεται με τον ίδιο τρόπο. Για όσους έχουν διαβάσει το βιβλίο είμαι σίγουρη ότι θα δείτε να ζωντανεύουν με τον καλύτερο τρόπο οι σελίδες του σε μια πολύ καλή κινηματογραφική μεταφορά. Για όσους δεν το έχετε διαβάσει, δείτε την και δεν θα χάσετε. Μια ταινία που αξίζει να δεις!

 

[PHADOM] – Review

“Το κορίτσι που εξαφανίστηκε” ή “Gone Girl”. Μία από τις πιο πολυαναμενόμενες ταινίες του 2014 κατέφτασε. Ένα ακόμα σκηνοθετικό επίτευγμα του ευρηματικού David Fincher.

Θα μπορούσα να γράψω σελίδες ολόκληρες αναλύοντάς την. Θα προτιμήσω όμως απλά να αποτυπώσω τις ιδιαίτερες εντυπώσεις και τα μοναδικά συναισθήματα που μπορεί να προκαλέσει στον μέσο θεατή και να εκθειάσω τα ιδιότυπα, ευρηματικά χαρακτηριστικά της. Επιπλέον δεν θέλω να κάνω το παραμικρό spoiler -ακόμα και η πιο μικρή λεπτομέρεια αν αναφερθεί ίσως να καταστρέψει μαγικές πτυχές του έργου- γι’ αυτό και δεν θα ακουμπήσω το βασικό στόρυ.

-Μεθυστικό και καθηλωτικό-, το “Gone Girl” βυθίζει τον θεατή στον μοναδικό, ονειρικό του κόσμο από τα πρώτα κιόλας λεπτά. Σκοτεινό και ατμοσφαιρικό, πολυεπίπεδο και ανατρεπτικό, γεμάτο ένταση και αγωνία σχεδόν καθ’ όλη τη διαρκειά της ταινίας.

Με έναν μαεστρικό τρόπο που ο μόνο ο Fincher γνωρίζει, καταφέρνει να πλάσει μια πολύπλευρη πλοκή με βάθος και πολλαπλούς προβληματισμούς. Ανακατεύει την “τέλεια” ευτυχία των ιδανικών σχέσεων με τις επιρροές που έχει ο χρόνος σε αυτές αλλά  και την  επιφανειακή και πλασματική σχέση του σύγχρονου ανθρώπου με τον στενό κοινωνικό του περίγυρο.

Άξια θαυμασμού και η έντονη κατακραυγή -μέσω απολαυστικών στιγμών τύπου μαύρης κωμωδίας- των σάπιων εσωτερικά αλλά πανίσχυρων εξωτερικά ΜΜΕ που μοιάζουν να ζουν σε έναν δικό τους απαθή κόσμο, έναν κόσμο δίχως συναίσθηση και ανθρωπιά.

Ο Fincher συνθέτει όλα τα παραπάνω -σε συνδυασμό με το ντελιριακό soundtrack των Trent Reznor και Atticus Ross- για να δομήσει ένα πολύπλοκο μυστήριο το οποίο ξετυλίγεται σταδιακά με έναν αριστουργηματικό τρόπο μπροστά στα μάτια του θεατή. Δεν μπορείς να καταλαβεις ή να προβλέψεις προς τα που το πάει, αλλά δεν σε νοιάζει κιόλας, απλά βυθίζεσαι στο σύμπαν του και εύχεσαι να καθυστερήσουν όσο περισσότερο γίντεται οι τίτλοι τέλους.

Ben Affleck και Rosamund Pike σε μια από τις καλύτερες ερμηνείες της καριέρας τους με την 35χρονη ηθοποιό να κλέβει πραγματικά την παράσταση με το ιδιαίτερο υποκριτικό της ταλέντο (το οποίο αποκαλύφθηκε και αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά μέσω αυτής της ταινίας).

Πρωτότυπη και δυναμική για το είδος της με ένα μοναδικό ψυχολογικό και θριλερικό σασπένς που μόνο ο Fincher ξέρει να δημιουργεί απότελεί μια από τις καλύτερες σκηνοθετικές του απόπειρες (αν όχι η καλύτερη).

Το “Gone Girl”, έχει κατά βάση, ταυτότητα απαισιόδοξη και σκοτεινή, επιχειρεί να παρουσιάσει τον κακό εαυτό της φύσης κάθε ανθρώπου -όταν τα συναισθήματα του φθείρονται ή όταν αλλάζουν οι συγκυρίες και συνειδητοποιεί ότι ζει με έναν πρωτόγνωρο συμβιβασμό- αλλά και το πως μπορεί εν τέλει να ξεπεράσει τα όρια του εαυτού του για να επιτύχει τον σκοτεινό σκοπό του… Ή μήπως δεν υπάρχουν όρια;

Μην τη χάσετε!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s