ΠΑΙΔΙΑ ΕΝΟΣ ΑΛΛΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Θυμάμαι κατά καιρούς τα παιδικά μου χρόνια και μπαίνω συνεχώς σε θέματα σύγκρισης για το τι άλλαξε από την δική μου μέχρι την σημερινή εποχή.  Γιατί να βλέπω όλο και λιγότερα παιδιά στις αλάνες και τις γειτονιές να παίζουν ξέγνοιαστα μα πολύ περισσότερα να βιάζονται να μεγαλώσουν με ένα κινητό – προέκταση του χεριού τους;

Έχουν περάσει 10 χρόνια αλλά θυμάμαι σαν χθες την λαχτάρα και την προσμονή που είχαμε σαν παιδιά μέχρι να ‘ρθει η κατάλληλη απογευματινή ώρα για να ξεχυθούμε στις χωμάτινες επιφάνειες των γειτονικών περιοχών. Η διασκέδαση ήταν αυθεντική και πολύπλευρη. Από κυνηγητόμπαλα μέχρι κρυφτό, από τις αξέχαστες τάπες tazos μέχρι τα ευφάνταστα card games και από ποδηλατοβόλτες μέχρι τις σκοτεινές και αινιγματικές (ίσως υπερβάλλω λίγο) εξερευνήσεις σε δύσβατα και μυστηριώδη μέρη.

Όλα αυτά μας έκαναν να νοιώθουμε ζωντανοί και ελεύθεροι, ότι ήμασταν παιδιά -δίχως σοβαρές υποχρεώσεις, αγχωτικούς ρυθμούς ζωής και πραγματικά προβλήματα- και μπορούσαμε να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας αλλά και την ζωή μέσα από αληθινές μορφές διασκέδασης.

Τα πολυποίκιλα αυτά ομαδικά παιχνίδια της γειτονιάς, σταδιακά, καλλιεργούσαν μέσα μας τις πρώτες ηθικές αξίες. Ναι, αδιαμφισβήτητα, τον πρώτο ρόλο και λόγο σε αυτό το κομμάτι έχει η οικογένεια αλλά και η αληθινή φιλία έρχεται να συμπληρώσει αυτό το σημαντικό έργο. Οι φιλίες μέσα απ’ όλες αυτές τις μικρές ή μεγάλες περιπέτειες άρχισαν να αναπτύσσονται και να θέτονται οι πρώτες τους βάσεις.

Το σημαντικότερο όμως γεγονός είναι πως ήμασταν πάντα ο εαυτός μας και ποτέ δεν προσπαθούσαμε να γίνουμε στυγνοί συμμέτοχοι μιας ανούσιας μαζοποίησης.

 

[Το Σήμερα]

Αν δεν έχεις iphone ή smartphone δεν είσαι και πολύ αρεστός, αν δεν είσαι συνεχώς συνδεδεμένος στο ίντερνετ μέσω του κινητού και δεν δείχνεις στους γύρω σου πως και καλά κοινωνικοποιείσαι διαδικτυακά δεν είσαι ενδιαφέρον τύπος, αν δεν γνωστοποιείς μέσω του facebook την και καλά άκρως διασκεδαστική κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι τότε δεν περνάς καλά, αν δεν μιλάς ακατάπαυστα στο τηλέφωνο και δεν αναφέρεσαι συνεχώς στο πόσο σωστός είσαι πάντα, στο πόσο δίκαιο έχεις και στο πόσο σε πληγώνουν οι σχέσεις σου, τότε δεν ζεις την ζωή σου.

Σημείωση: αν όλοι είμαστε πληγωμένοι και σωστοί -πάντα όμως- τότε που στο διάολο κρύβεται ο φταίχτης;

 

[Αναζητώντας τα αίτια]

Κατα κύριο λόγο, το φαινόμενο αυτό, αποτελεί αναπόφευκτη επίπτωση του εκσυγχρονισμού γενικότερα και της εξέλιξης της τεχνολογίας ειδικότερα.

Η κοινωνία εξελίσσεται και αναπτύσσεται συνεχώς, όχι με γρήγορους σχετικά ρυθμούς αλλά το κάνει. Άρα και ο κάθε μέσος άνθρωπος που έρχεται σε αυτόν τον κόσμο θα πρέπει σταδιακά να γεννιέται εξυπνότερος. Το “τέλειο ον”, λοιπόν, -επιστημονικά αποδεδειγμένα- εξελίσσεται συνεχώς, συσσωρεύει τις αλλαγές του περιβάλλοντος, τις κοινωνικές και πολιτικές τροποποιήσεις και αναλόγως τις καταστάσεις που επικρατούν διαμορφώνεται σιγά σιγά -στο πέρασμα των αιώνων- η νοημοσύνη του.

Μήπως όμως αυτή η τεχνολογική ανάπτυξη και αυτός ο απότομος εκσυγχρονισμός επιδρά περισσότερο αρνητικά στις ζωές μας χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε; Ο κόσμος των μηχανών εισχωρεί όλο και περισσότερο στις ζωές μας και μας αποξενώνει, μας κάνει πιο κλειστούς και απόμακρους.

Προσπαθούμε να είμαστε αρεστοί στο γενικό ¨καλό”, στο γενικό “σωστό”. Ποιος θα σου πει τι ειναι ωραίο, τι είναι σωστό και ηθικό; (τα λέει ο Μουζουράκης στο Στόχο). Το μόνο που καταφέρνουμε εν τέλει είναι να ξεγελάμε πρώτα τον ίδιο μας τον εαυτό κι έπειτα τους υπόλοιπους κριτές μας. Και κατέληξα να μιλάω σε πρώτο πληθυντικό γιατί αν υποθέσουμε πως τα παιδιά δεν έχουν αναπτύξει ακόμα μια Α’ προσωπικότητα και δρουν ασυναίσθητα και χωρίς βούληση, τότε για εμάς τους “ώριμους” και “έξυπνους” ενήλικες δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία και είναι ενας λόγος που πρέπει να ανησυχεί τον καθένα.

Και στο κάτω κάτω κι εμείς οι “μεγάλοι” παιδιά είμαστε, απλώς οι περισσότεροι το έχουν ξεχάσει… Παιδιά, όμως με διαμορφωμένη -υποτίθεται- προσωπικότητα και ανεπτυγμένη ικανότητα κριτικής σκέψης.

Και αν είναι τέτοια η φύση της τεχνολογίας και της εξέλιξης να αποξενώνει τους ανθρώπους κάνοντας τους ελεγχόμενα ρομποτάκια με φθαρμένα συναισθήματα τότε είναι στο χέρι μας -στο χέρι και στη βούληση καθενός ξεχωριστά στην ουσία- να επαναφέρουμε και να διατηρήσουμε την πραγματική και αυθεντική διασκέδαση.

Advertisements

3 thoughts on “ΠΑΙΔΙΑ ΕΝΟΣ ΑΛΛΟΥ ΚΟΣΜΟΥ”

  1. Προσωπικά αν με ρωτήσεις δεν νομιζω οτι φταιει η τεχνολογία γιαυτο! Υπάρχουν άλλοι παράγοντες. Υπάρχει το οτι εμεις παλια ειχαμε γειτονιές να παιξουμε χωρίς φόβο. Τώρα με τοσους ανώμαλους ποιος αφηνει το παιδί του να καθίσει ως αργά ξένοιαστο στη γειτονιά; ενα το κρατούμενο. Ποσες γειτονιές για να παίξει ενα παιδί έχουν απομείνει; Στην παλιά μου γειτονιά, μεχρι να τελειωσω εγώ το σχολείο, περνουσε ένα αμάξι καθε μια ωρα…. τώρα εχει γεμίσει ο τόπος αυτοκίνητα αφού κάθε σπίτι έχει τουλαχιστον 3. Επίσης όλα τα οικοπεδάκια που ειχαμε παίζαμε έχουν γεμίσει σπίτια, ενώ τα δασάκια .. σύριγγες και όλα τα παρελκόμενα!
    Επομενως είναι λάθος μας να κατηγορούμε την τεχνολογία. Απλά αφου ενα παιδι δεν μπορει πια να παιξει στους δρομους…. αναγκαστικα θα του δώσεις κάτι να απασχοληθεί.Ομως πίστεψε με ολα τα παιδιά τουλαιχστον μεχρι τα 13 τους προτιμάνε να παιζουν παρά τα ηλεκτρονικά. Το βλέπω και απο το ξαδερφάκι μου που ειναι 8. Μπορεί να παιζει κατι στο ταμπλετ ας πουμε κα ινα του πω, ρε συ κλειστο να παιξουμε μια μονοπολυ. Το κλείνει χωρίς δευτερη σκέψη. Η οταν τον έχω μαζί μου στο πατρικό μου, προτιμάει να παιξει με τα ανιψάκια μου παρά να κατσει στον υπολογιστή.
    Θα παίξει και με το ταμπλετ θα παιξει και ηλεκτρονικά, αλλα προτιμάει ενα επιτραπέζιο η μπάλα στο μπαλκόνι ας πουμε!

    1. Καλησπέρα και πάλι και σε ευχαριστώ για το σχόλιο σου. Ναι πιστεύω εν μέρει έχεις ένα δίκαιο. Δεν φταίει ΜΟΝΟ η τεχνολογία γι’ αυτό, για μένα όμως ειναι ο κυριότερος παράγοντας. Συμφωνώ ότι δεν υπάρχουν πλέον πολλές διαθέσιμες επιφάνειες για να ξεχυθούν και να διασκεδάσουν τα παιδιά. Όσον αφορά το 2ο μέρος της απάντησης σου και πάλι θα συμφωνήσω καθώς στο κείμενό μου αναφέρομαι σε παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας, έφηβους κυρίως όπως τονίζω. Ναι νομίζω πως παιδιά ηλικίας κάτω των 13-14 ετών δεν θα διασκεδάσουν με την νέα τεχνολογία καθώς δεν την αντιλαμβάνονται κιόλας. Θα προτιμήσουν κάτι πιο χειροπιαστό την μπάλα όπως είπες είτε ένα επιτραπέζιο. Νομίζω πως η τεχνολογία επηρεάζει και εθίζει κυρίως έφηβουν και λίγο μεγαλύτερους καθώς ακόμα η προσωπικότητά τους είναι υπό διαμόρφωση. Τέλος να επισημάνω πως το κείμενό μου θίγω συγκεκριμένο κομμάτι: αυτό της αρνητικής επιρροής της σύγχρονης επικοινωνίας μέσω διαφορων τεχνολογικών μέσων. Εννοείται πως η ανάπτυξη της τεχνολογίας έχει προσφέρει πολλά θετικά στους πολιτισμούς μας αρκεί πάντα να διατηρούμε μια ισορροπία και να τα διαχειριζόμαστε με το σωστό τρόπο. Είναι στο χέρι του καθενός! :) Σε ευχαριστώ και πάλι για την κριτική – σχόλιο σου, είναι καλοδεχούμενα τέτοιου είδους σχόλια καθώς προβληματίζουν και γεννούν ουσιούδεις διαλόγους!

      1. Συμφωνώ απόλυτα. Ακριβώς αυτό είναι το πρόβλημα, μας. Η διαταραχή των ισορροπιών και η παραβίαση, καταπάτηση θα έλεγα καλύτερα ορισμένων σημαντικών ορίων

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s