ΝΑ ΔΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΝΕΣΑΙ;

Στoν έρωτα να τα δίνεις όλα κι ας μαζεύεις τα κομμάτια σου μετά ή τελικά να δίνεις αλλά να μην δίνεσαι; Αν και φαινομενικά η ερώτηση είναι απλή και οι περισσότεροι  θα σπεύσουμε να απαντήσουμε ότι πρέπει στον έρωτα να δινόμαστε ολοκληρωτικά, πόσοι από εμάς πραγματικά το κάνουν στ’ αλήθεια, και πόσοι όμως πιστεύουν ότι καλό είναι να δίνεσαι αλλά να μην σκορπίζεσαι;

Για μένα είναι δύσκολο το ερώτημα κυρίως λόγω της εποχής που ζούμε. Μια εποχή στην οποία οι σχέσεις έχουν επιφανειακό χαρακτήρα, τα συναισθήματα είναι επιδερμικά και τα πάντα γίνονται με ταχύτητα φωτός. Ψεκάστε-σκουπίστε-τελειώσατε. Σεξ παντού, μα έρωτας πουθενά.

Το φλέρτ έχει χάσει τη μαγεία του κι έχει πια  την άνοστη γεύση των μηνυμάτων. Όλα γίνονται face to facebook κι όχι face to face. Έχουμε γίνει πιο δειλοί από ποτέ. Προτιμάμε να μιλάμε μέσω μιας οθόνης παρά να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας κοιτώντας τον άλλον στα μάτια.

η

Φοβάμαστε να ερωτευτούμε, φοβόμαστε να δοθούμε σε έναν άνθρωπο, να δεθούμε με έναν άνθρωπο. Προτιμάμε να κρύβουμε τα συναισθήματά μας πίσω απο φθηνά υποννοούμενα και κλεφτές ματιές, και να μένουμε παρέα με τον εγωισμό μας παρά να κοιτάμε τον άλλον κατάματα και να του πούμε όσα αισθανόμαστε.

Φοβόμαστε την απόρριψη, φοβόμαστε μην πληγωθούμε κι έτσι τα κρατάμε όλα για τον ευατό μας. Φοβόμαστε να ζήσουμε γενικότερα. Μα ο έρωτας δεν πάει με εγγυήσεις ούτε με πισινές. Δεν είναι μπακάλικο να μετράς τι έδωσες τι πήρες. Όπως είχε πει και η Αλκυόνη Παπδάκη ή δίνεις την ψυχή σου και βγάζεις τον σκασμό ή κάτσε στη γωνίτσα σου και μέτρα τι δεν πήρες. Ρισκάρεις, δίνεσαι ψυχήτε και σώματι κι από ‘κει και πέρα όπου σε βγάλει.

Φυσικά πολλές φορές η κατάληξη είναι οδυνηρή και ο πόνος που αισθανόμαστε σαν λόγχη τρυπά το κορμί μας, κι όμως φτιάχνοντας συρματοπλέγματα δεν καταφέρνουμε μόνο να μην πληγωθούμε αλλά και να μην ερωτευτούμε ποτέ αληθινά, να μην νιώσουμε κάτι ουσιαστικό και βαθύ για κάποιον.

Δυστυχώς, δεν ξέρω όμως κατά πόσο οι άνθρωποι πρώτα απ΄όλα έχουμε τη θέληση να ερωτευτούμε ουσιαστικά. Γιατί ερωτεύομαι σημαίνει αφήνομαι και δίνομαι ολοκληρωτικά και αμετάκλητα. Δεν ξέρω πια κατά πόσο εννοούμε αυτή την λέξη όταν την χρησιμοποιούμε και κατά πόσο την χρησιμοποιούμε εν τέλει. Δεν ξέρω αν προτιμάμε τις εφήμερες σχέσεις που δεν πληγώνουν και απλά καλύπτουν τα κενά μας, τα οποία με αυτόν τον τρόπο μεγαλώνουν κι άλλο.

Κι εν τέλει δεν ξέρω τι φοβόμαστε περισσότερο. Γιατί δειλιάζουμε να ζήσουμε, να αισθανθούμε, γιατί;

Δεν λέω είναι σημαντικό να προστατεύουμε τον εαυτο μας και να μην τον αφήνουμε βορρά στον κάθε έναν, αλλά μια αποστειρωμένη ζωή γεμάτη με τοίχους κατά πόσο είναι <<ζωή>>;

Γι’ αυτό ας αφεθούμε στη δίνη του έρωτα και των στροβιλισμών του γιατί παρ’ ότι μπορεί να φάμε τα μούτρα μας στο τέλος αυτού του ταξιδιού, η διαδρομή –πιστέψτε με – θα αξίζει τον κόπο.

λορ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s